عمو خندون

اجرای ترانه و برنامه های شاد برای کودکان

شاخه های performer

performerperformer - an entertainer who performs a dramatic or musical work for an audience
entertainer - a person who tries to please or amuse
actor, histrion, thespian, role player, player - a theatrical performer
artiste - a public performer (a dancer or singer)
baton twirler, twirler - someone who twirls a baton
comedian, comic - a professional performer who tells jokes and performs comical acts
rodeo rider, cowboy - a performer who gives exhibitions of riding and roping and bulldogging
dancer, professional dancer, terpsichorean - a performer who dances professionally
executant - a performer (usually of musical works)
fire-swallower, fire-eater - a performer who pretends to swallow fire
fire walker - someone who walks barefoot on burning coals
geek - a carnival performer who does disgusting acts
headliner, star - a performer who receives prominent billing
juggler - a performer who juggles objects and performs tricks of manual dexterity
conjurer, conjuror, magician, prestidigitator, illusionist - someone who performs magic tricks to amuse an audience
minstrel - a performer in a minstrel show
monologist - an entertainer who performs alone
instrumentalist, musician, player - someone who plays a musical instrument (as a profession)
puppeteer - one who operates puppets or marionettes
Savoyard - a person who performs in the operettas of Gilbert and Sullivan
sightreader - a performer who reads without preparation or prior acquaintance (as in music)
snake charmer - a performer who uses movements and music to control snakes
second banana, straight man - a performer who acts as stooge to a comedian
ecdysiast, exotic dancer, peeler, striptease, striptease artist, stripteaser, stripper - a performer who provides erotic entertainment by undressing to music
strongman - a man who performs feats of strength at a fair or circus
vaudevillian - a performer who works in vaudeville
ventriloquist - a performer who projects the voice into a wooden dummy
+ نوشته شده در  یکشنبه نهم آبان ۱۳۸۹ساعت 11:43  توسط عمو خندون-عموکیوان  | 

آیا می دانید در جهان شو من ها گروه مشاوره ای برای اجرای آثارشان دارند؟

  Value Addition By....  
    Customer Management
      Real world expertise  
      Customer Experience  
      Analytical capability  
      Sustainable changes  
      Evidence, not opinion  

In the fifth century BC, Sun Tzu wrote: 'In peace prepare for war, in war prepare for peace. The art of war is of vital importance to the state. It is a matter of life and death. A road either to safety or ruin. Know your enemy, know yourself and you can fight a hundred battles without disaster…The supreme act of war is to subdue the enemy without fighting'. ShowMan brings together unparalleled experience, talent, creativity and discipline to help clients define, develop and execute strategy in a wide range of sectors.

Riding on our philosophy of “Experiencing the experience of the customer” ShowMan Strategic Consulting Group (SSCG) use strategic problem-solving, innovative thinking on management and leadership, and pragmatic insights about people and organizations to help our clients shape strategy, improve operations, and create sustainable change.

Developing a breakthrough business strategy requires the analytical ability to identify the best strategy and the organizational ability to carry it out. Both abilities are integral to the problem-solving and creativity that allow a business to break through to a new level of performance. ShowMan integrates the traditional strategic disciplines with an understanding of how to build the capabilities and behaviors that make business results possible.

Our clients often need to respond quickly to changes in the business climate and to take advantage of windows of opportunity. But the best course of action isn't always clear, and conventional wisdom is not always the correct response.

ShowMan helps clients consistently make better decisions resulting in improved business performance and greater value to shareholders. The most valuable service that ShowMan provides is to gather, distill and analyze vast amounts of data and information in order to develop clear, actionable recommendations. The result ? Increased certainty around vital business decisions.

ShowMan achieves these results through an approach based on its philosophy of “Experiencing the experience of the customer”
  • A philosophy of evidence, not opinion - We confront the challenge or opportunity without preconceived notions
  • World-class analytical capability - Every solution we propose is informed by a combination of in-depth research and rigorous analysis, and tailored to the dynamics of your organization
  • Real world expertise - Our partners contribute real-world experience and hands-on involvement to every engagement
  • Strategic foresight - Our analysis and recommendations allow clients to visualize and explore future commercial and financial implications of decisions which leads to achieving desired KRA’s and taking their brand further.
  • Leading Customer Management- As businesses increase their reliance on technology and outsourcing, the customer relationship, always delicate, is eroding. How can you drive customer growth, retention and loyalty while sustaining cost efficiencies and promoting profitability?

To effectively manage customer relationships, we suggest an approach that encompasses enterprise strategy, flexible data management, effective customer analysis and segmentation, and positive service operations to attract new customers and increase revenue from existing ones.

To manage the customer experience effectively, you need to develop and deploy strategies that both grow and serve your customer base. Our consultancy framework can help:

  • Drive customer value
  • Identify customer segments and align them with products and services
  • Focus the entire organization on the customer experience
+ نوشته شده در  یکشنبه نهم آبان ۱۳۸۹ساعت 11:15  توسط عمو خندون-عموکیوان  | 

تعاریفی از Performance


Definitions (2

1. General: Accomplishment of a given task measured against preset standards of accuracy, completeness, cost, and speed.

2. Contracts: Successful execution of a contract, or fulfillment of an obligation, in a manner that releases the performer from all liabilities under the contract.

+ نوشته شده در  یکشنبه نهم آبان ۱۳۸۹ساعت 10:54  توسط عمو خندون-عموکیوان  | 

دربارهPerformance باسپاس از دکتر حسین بصیریان به پاس راهنماییش

A performance, in performing arts, generally comprises an event in which one group of people (the performer or performers) behave in a particular way for another group of people (the audience). Sometimes the dividing line between performer and the audience may become blurred, as in the example of "participatory theatre" where audience members might get involved in the production. Singing choral music, and performing in a ballet are examples. Usually the performers participate in rehearsals beforehand. Afterwards audience members often clap, indicating appreciation. However, sometimes this rule is reversed. In Japan, the greatest compliment is complete silence.[citation needed]

Performances, for example in theatre, can take place daily, or at some other regular interval. Performances can take place at designated performance spaces (such as a theatre or concert hall), or in a non-conventional space, such as a subway station, on the street, or in someone's home.

+ نوشته شده در  یکشنبه نهم آبان ۱۳۸۹ساعت 10:40  توسط عمو خندون-عموکیوان  | 

به بهانه سالمرگ استادم قیصر امین پور از وبلاگ سر دل انتخاب شد

شاید این شعر مرحوم امین پور برای همه ی ما یه خاطراتی رو زنده کنه

+ نوشته شده در  یکشنبه نهم آبان ۱۳۸۹ساعت 10:1  توسط عمو خندون-عموکیوان  | 

به زودی

باسلام به زودی عمو خندون را با دات آی آر میبینید.
+ نوشته شده در  شنبه هشتم آبان ۱۳۸۹ساعت 10:3  توسط عمو خندون-عموکیوان  | 

سلام کودک کاران!

سلام عزیزان ! اگر مجری کودک ُگرافیستُ انیماتور و یا ُآهنگساز کودک هستید  با ارسال مشخصات کاملتان بفرمایید لینکتان میکنم .
+ نوشته شده در  پنجشنبه ششم آبان ۱۳۸۹ساعت 10:37  توسط عمو خندون-عموکیوان  | 

به عشق داود منفرد عزيز كه در سالن راهور ناجا در سال1381 براي او كيبورد صحنه زدم!

با داوود منفرد بازيگر طنز راديو و تلويزيون
صداي رنگين‌كمان در راديو
جام جم آنلاين: اشاره: داوود منفرد 19 سال پيش پا در عرصه هنر گذاشت. او با برنامه طنز «سلام تهران» كارش را در تلويزيون آغاز كرد. در سينما نيز با بازي در فيلم سينمايي قاعده‌بازي، سينماي كمدي را هم تجربه كرد.

داوود منفرد يا همان دايي چپول در 2 دهه فعاليت خود در عرصه راديو، تلويزيو‌ن و سينما هيچ‌گاه كار جدي انجام نداده، چون به كار طنز علاقه زيادي دارد. او فكر نمي‌كرد كه راديو هم بتواند برايش جذابيت داشته باشد، براي همين روز اولي كه وارد راديو شد، هيچ علاقه‌اي به راديو نداشت، ولي با اولين حضورش در يك برنامه راديويي عاشق راديو شد و حالا علاوه بر برنامه رنگين‌كمان شبكه تهران در برنامه «جمعه ايراني» راديو ايران نيز حضور دارد‌  و  با نظرسنجي كه از مخاطبان برنامه جمعه ايراني درباره 60 هنرمند طنز راديو صورت گرفت داوود منفرد جزو  5 نفر برتر اين نظرسنجي است.

چه عاملي باعث شد به عنوان دايي چپول در برنامه رنگين‌كمان حضور داشته باشيد؟

اولين تهيه‌كننده برنامه رنگين‌كمان امير قميشي بود كه از من دعوت به همكاري كردند، ابتدا قرار بود 10 روز
به‌عنوان مهمان در برنامه حضور داشته باشم كه اين 10 روز تبديل به چندين سال شد و من همچنان با گروه همكاري مي‌كنم.

چرا نام دايي چپول را براي شخصيت شما در برنامه رنگين‌كمان انتخاب كردند؟

آن زمان عروسكي به نام چپر در برنامه رنگين‌كمان بود، ما براي هماهنگي با اسم عروسك براي دايي‌ هم اسم چپول را انتخاب كرديم. البته چپ بودن چشمان دايي هم در انتخاب اين اسم موثر بود. البته بعد از مدتي دايي چپول تبديل به دايي چپر شد‌ تا خداي نكرده به كساني كه مشكل بينايي دارند بي‌احترامي نشده باشد.

چطور شد كه به دنياي اجراي برنامه براي كودكان پيوستيد؟

من كار براي بچه‌ها را خيلي دوست دارم، با اين حال كارم را تخصصي شروع نكردم و حتي تجربه‌اي هم در اين زمينه نداشتم، فقط صرف علاقه‌اي كه به بچه‌ها داشتم، باعث ارتباط بهتر من با بچه‌ها شد و علاقه من به كودكان عاملي شد براي موفقيت نسبي شخصيت دايي چپر در برنامه رنگين‌كمان.

به نظر خودتان چرا بعد از اين همه سال دايي چپول يا چپر براي بچه‌ها تكراري و خسته‌كننده نشده است؟

واقعيت اين است در سال‌هاي گذشته كمتر كسي در سن بالا و تيپ پيرمرد به برنامه كودك آمده تا براي بچه‌ها كار طنز نمايشي انجام دهد. به همين دليل دايي چپول هم براي بچه‌ها و هم بزرگ‌ترها خيلي شيرين است. اگر دقت كرده باشيد اكثر طنزپردازان ما جوان هستند چون اكثر بازيگران وقتي پا به سن مي‌گذارند، سست و تنبل مي‌شوند و كمتر علاقه دارند كار طنز انجام دهند، همه اين عوامل باعث شد تا تلاش كنم در برنامه رنگين كمان پيرمرد بذله‌گويي را خلق كنم كه مخاطبان رنگين كمان با او ارتباط برقرار كنند.

باوجود هنرمندان و عروسك‌هايي كه در برنامه كودك هستند؛ فكر مي‌كنيد باز حضور يك مجري در برنامه كودك نياز است؟

شخصيت‌هايي مانند دايي چپر و يا عروسك‌هايي كه بيشتر نقش منفي را در كارهاي كودك بازي مي‌كنند، بايد تا آخر نمايش منفي باقي بمانند و نتيجه‌گيري اخلاقي پايان برنامه به عهده مجري است بنابر اين مجري حتما بايد در برنامه حضور داشته باشد.

چه نوآوري نياز است كه بتوان جذابيت شخصيت‌هايي مانند دايي چپر را حفظ كرد؟

من معتقدم كه اين تيپ‌ها اگر موفقيتي هم داشته باشند نبايد بيش از حد تكرار شوند. چون جذابيتشان را از دست مي‌دهند، به همين دليل گاهي مواقع من تصميم مي‌گيرم كه كار نكنم و حتي گاهي ادامه يك برنامه و يك شخصيت موفق را تعطيل كرده‌‌ام، تا بعد از مدتي با انرژي و خلاقيت جديدي برگردم. من حتي تيپ دايي چپر را هم بعد از يك‌سال‌و نيم وقفه به برنامه رنگين‌كمان برگرداندم،‌ آن هم به‌طور هفتگي و فقط جمعه‌ها. شايد به نظر مديران برنامه بهتر باشد من هر روز در رنگين‌كمان حضور داشته باشم اما خودم مايلم هفته‌اي يك بار اجرا كنم تا مخاطبان دايي چپر از او خسته نشوند، البته خودم از اين تيپ خسته شده‌ام اما نمي‌دانم چه جذابيتي براي بچه‌ها دارد كه هنوز از او خسته نشده‌اند.

تجربه براي بچه‌ها كار كردن چه تاثيري در كارهاي آينده شما مي‌گذارد؟

وقتي وارد دنياي پاك و شيرين كودكان مي‌شويد، جذابيت و شيريني اين دنيا شما را هم با خود همراه مي‌كند، من فكر مي‌كنم سال‌هاي سال كار براي كودك را ادامه دهم با اين تجربه و اطلاعات سعي كنم، هر روز برنامه بهتري براي بچه‌ها ارائه دهم چون هر چه برنامه جذاب‌تر باشد توقع بچه‌ها بيشتر مي‌شود بنابر اين كار يك بازيگر هم سخت‌تر مي‌شود.

بعد از دايي چپول يا چپر دنبال تيپ جديدي نيستيد؟

من خيلي دوست دارم تيپ ديگري ارائه دهم، مثل تيپ بچه‌هاي تنبل و ضعيف كه هميشه گوشه‌گيرند و به نوعي در مدرسه دوستان كمتري دارند. من شخصيت بچه تنبلي را دوست دارم بازي كنم كه جامعه طردش نكند و در عين حال كه تنبل است، كارهاي مثبت انجام مي‌دهد. مطمئنا اين تيپ هم موفق مي‌شود.

درباره شخصيت شنگول براي طنز جمعه ايراني بگوييد؟

شنگول همان صداي دايي چپول است، فقط با اين ويژگي كه در تلويزيون براي بچه‌ها برنامه اجرا مي‌كند اما در راديو يك كار طنز سياسي است با شرايط روز و مسائلي كه مردم با آن در جامعه روبه‌رو هستند.

چطور به فكر ارائه اين نقش در راديو افتاديد؟

من از تلويزيون به راديو برگشتم، سعيد توكل تهيه‌كننده برنامه جمعه ايراني از من دعوت كرد و خواست با همان صداي دايي چپول اين نقش را در راديو اجرا كنم، من هم با اعتماد به تجربه و سابقه توكل در راديو پذيرفتم و نتيجه مثبتي هم داد.

طنزپردازاني كه به فهرست برترين‌هاي جشنواره طنز و تبسم راه پيدا كرده‌اند، تعدادشان اندك است كه بيشترشان هم پيشكسوتان هستند، به نظر شما چرا طنزپردازان جديد، انرژي و خلاقيت هنرمنداني قديمي را ندارند؟

چون روي شخصيت‌هاي تازه كمتر كار مي‌شود، معمولا شخصيتي كه بين مردم محبوب مي‌شود آنقدر تكرار مي‌شود كه به تيپي خسته‌كننده تبديل مي‌شود. در واقع نوآوري براي خلق شخصيت‌هاي جديد وجود ندارد.

آيا خود شما براي راديو شخصيت جديدي خلق كرده‌ايد؟

يك شخصيت جديدي پيدا كرده‌ام، كه مطمئنم موفق مي‌شود، تيپ يك آدم شل و ول و من نمونه اين شخصيت را جلوي در يك بانك ديدم او به من چاقو زد و گفت: هر چي پول داري بده! البته اين فرد صداي شيريني داشت، كه من به خاطر صداي شيرينش بيشتر كتك خوردم تا بتوانم بيشتر صدايش را بشنوم و در آخر كه پولي نداشتم بدهم چاقو خوردم و او هم دستگير شد، ولي ماجرا اينجا تمام نشد، پس از دستگيري اين فرد، من به دليل صداي جذاب او كه هيچ سنخيتي باهيكل درشتش نداشت رضايت دادم و او آزاد شد اما هميشه دوست داشته‌ام كه او را تبديل به كميك شخصيت راديويي بكنم.وقتي هنرمندان شخصيت‌هاي برنامه‌هايشان را از جامعه الگوبرداري مي‌كنند در كارشان موفق‌تر مي‌شوند.

زينت پستادست
گروه راديو و تلويزيون

+ نوشته شده در  شنبه یکم آبان ۱۳۸۹ساعت 18:37  توسط عمو خندون-عموکیوان  | 

تشكر از نماينده كودك كاران( كساني كه براي كودك كار ميكنند!!)

تشکر احمدی نژاد از ناجا و خاله نرگس

رييس‌جمهور در پايان گفت: من از همه شما عزيزان و از نيروي انتظامي تشكر مي‌كنم. هم‌چنين از گروه رنگين‌كمان، خاله نرگس و ديگر دوستاني كه در اين‌جا حضور داشتند تشكر مي‌كنم. همه بايد تلاش كنيم ايراني زيبا، پيشرفته، قدرتمند و امن بسازيم.
رييس‌جمهور صبح امروز در اولين همايش همياران پليس كشور كه با حضور تعداد زيادي از دانش‌آموزان دبستاني و اول راهنمايي در سالن 12 هزار نفري آزادي برگزار شده بود، با تشبيه جامعه به يك كشتي و در قالب پرسش و پاسخ با دانش‌آموزان، اهميت رعايت نظم و قوانين و مقررات را براي دانش‌آموزان تشريح و بر آن تاكيد كرد.

به گزارش ايسنا، دكتر محمود احمدي‌نژاد خطاب به دانش‌آموزان گفت: در ذهنتان تصور كنيد كه يك كشتي در يك اقيانوس در حال حركت است و هزار نفر در اين كشتي مسافر هستند و بايد به مقصد برسند و در بين اين هزار نفر چند نفر محدودي قوانين كشتي را رعايت نمي‌كنند و اگر خداي نكرده در اثر رعايت قوانين توسط اين چند نفر يك جاي كشتي سوراخ شود و آب وارد كشتي شود آيا كسي در كشتي سالم مي‌ماند؟ (پاسخ دانش‌آموزان: نه).

رييس‌جمهور خطاب به آن‌ها گفت: اگر شما سوار كشتي باشيد و دو سه نفر از مسافران كشتي تصميم بگيرند كه كشتي را سوراخ كنند و به كشتي ضربه وارد كنند آيا شما در برابر عمل اين دو سه نفر بي‌تفاوت مي‌مانيد؟ (پاسخ دانش‌آموزان: نه).

وي ادامه داد: آيا عكس‌العمل نشان مي‌دهيد و احساس مسووليت مي‌كنيد؟‌ (پاسخ دانش‌آموزان: بله).

احمدي‌نژاد افزود: اگر كسي در برابر كار خلاف آن‌ها بايستد و آن‌ها را از انجام اين كار مثلا سوراخ كردن كشتي برحذر دارد در واقع چه كاري انجام داده است؟ (پاسخ دانش‌آموزان: افرادي كه در كشتي هستند را نجات داده است).

رييس‌جمهور در ادامه خطاب به دانش‌آموزان گفت: جامعه نيز مثل يك كشتي مي‌ماند و رفتار افراد بر سرنوشت ديگران اثر دارد. همه بايد مواظب سلامت جامعه و امنيت جامعه باشند. كسي نمي‌تواند بگويد كه من براي خودم زندگي مي‌كنم، كاري به ديگران ندارم و ديگران نيز كاري به كارم نداشته باشند. مثل اين‌كه افراد معدود تخلف‌كار به كشتي بيايند و اتاق خود را سوراخ كنند و بگويند كه ما اتاق خود را سوراخ كرده‌ايم و به ديگران كاري نداريم و ديگران نيز حق دخالت ندارند؛ ‌در حالي كه اين اقدام آن‌ها باعث مي‌شود كه به همه ضربه وارد شود و جان ديگر مسافران نيز به خطر بيافتد.

وي ادامه داد: در جامعه نيز همين‌گونه است. كسي كه در خيابان و در ماشين خود رانندگي مي‌كند مانند فردي است كه در اتاق خود بر كشتي نشسته است و نمي‌تواند بگويد كه ماشين مال خودم است و هر جوري كه دلم مي‌خواهد رانندگي مي‌كنم؛ چرا كه وقتي وي تخلفي مي‌كند و از قوانين سرپيچي مي‌كند به ديگر افراد جامعه نيز آسيب وارد مي‌كند. ممكن است از بين يك ميليون نفر، يك راننده اين‌طور پيدا شود ولي آن راننده وقتي قانون را زير پا مي‌گذارد جان ديگران را نيز به خطر مي‌اندازد.

رييس‌جمهور تاكيد كرد: براي حفظ جامعه و حفظ جان افرادي كه در كشتي هستند، همه افراد جامعه و همه افرادي كه در كشتي هستند بايد قوانين و مقررات را رعايت كنند و مراقب باشند.

وي با اشاره به اهميت نقش پليس گفت: نقش پليس بسيار مهم است و او مواظب است كه كسي كشتي را سوراخ نكند و جامعه را به خطر نيندازد.

احمدي‌نژاد با بيان اين‌كه تخلف از قانون، منافع و امنيت جان همه افراد را به خطر مي‌اندازد و همه بايد قوانين را رعايت كنيم، گفت: يك ابتكار زيبا از سوي نيروي انتظامي، آقاي احمدي‌مقدم و فرمانده پليس راهور، سردار مومني براي زمينه‌سازي همكاري همگاني براي حفظ امنيت جامعه طراحي شده است و آن همياري پليس است. همياري پليس يك ماموريت بسيار زيبا و ارزشمند است و من نائل شدن همه‌ شما عزيزان را به سمت همياري پليس تبريك مي‌گويم. به اميد روزي كه تمام كودكان، نوجوانان، زنان و مردان ايران همياران خوبي براي پليس باشند و همه در سلامت، امنيت و رفاه زندگي كنند و هيچ‌كس در هيچ نقطه كشور اجازه پيدا نكند كه به كشتي جامعه آسيب وارد كند.

رييس‌جمهور در پايان گفت: من از همه شما عزيزان و از نيروي انتظامي تشكر مي‌كنم. هم‌چنين از گروه رنگين‌كمان، خاله نرگس و ديگر دوستاني كه در اين‌جا حضور داشتند تشكر مي‌كنم. همه بايد تلاش كنيم ايراني زيبا، پيشرفته، قدرتمند و امن بسازيم.

پيش از صحبت‌هاي احمدي‌نژاد در اين مراسم، سردار اسكندر مومني رييس پليس راهور كشور سخنراني كرد و به ارايه گزارش پرداخت.

هم‌چنين سردار احمدي‌مقدم فرمانده نيروي انتظامي و حاجي‌بابايي وزير آموزش و پرورش كه در اين مراسم حضور داشتند، سخنراني كردند.

هم‌ چنين در اين مراسم خاله نرگس مجري برنامه كودك شبكه 5 و گروه رنگين‌كمان در قالب نمايش به آموزش برخي از قوانين راهنمايي و رانندگي به دانش‌آموزان پرداختند.

در اين مراسم كه در استاديوم 12 هزار نفري ورزشگاه آزادي برگزار شده بود، با حضور رييس‌جمهور تمبر يادبود اين همايش رونمايي شد و حكم همياري 5 تن از همياران پليس از سوي رييس‌جمهور به اين 5 نفر اعطا شد.

+ نوشته شده در  شنبه یکم آبان ۱۳۸۹ساعت 18:16  توسط عمو خندون-عموکیوان  | 

كتاب با صداي آل يعغوب

خاله نرگس «کتاب کوچولو» را مي‌خواند
27 مهر 1389 ساعت 12:55
مجموعه كتاب گوياي «کتاب کوچولو» پجشنبه‌ هر هفته با عنوان‌های متفاوت بر روی سایت اینترنتی شبکه رادیو اینترنتی «ایران صدا» با صدای آزاده آل‌ايوب (خاله نرگس) منتشر می‌شود.
مدير ارتباطات راديو اينترنتي ايران‌صدا با اعلام اين خبر به خبرگزاري كتاب ايران (ايبنا)، گفت:‌ اين مجموعه از کتا‌ب‌های «اسدالله شعبانی» نویسنده خردسالان گردآوري شده است که با گویندگی آزاده آل‌ایوب تهیه می‌شود.

عماد پيران‌عقل افزود: ‌ادبیات کودکان در زندگی کودکان زمان ما تأثیر زيادي دارد، زيرا کودک خود را جای قهرمان داستان می‌گذارد و آگاهانه با او همانندسازی می‌کند.

وي با ارايه تعريفي از ادبيات كودك اظهار داشت: ادبیات کودک و نوجوان گونه‌ای از ادبیات است که جداسازی آن از بخش‌های دیگر ادبیات با مخاطبان آن شناخته می‌شود. این گونه ادبی هنگامی پدید آمد که بزرگسالان متوجه شدند کودکان و نوجوانان به سبب گنجایش‌های شناختی و ویژگی‌های رشدی خودشان آمادگی پذیرش متن‌های سنگین را ندارند.

پيران‌عقل تصريح كرد: كودكان به متن‌هایی نیاز دارند که پاسخگوی دوره رشد آن‌ها باشد و در اين ميان توليد محتوا براي اين قشر، يكي از اولويت‌هاي ايران صدا به شمار مي‌آيد.

وي بر لزوم تنوع و فراواني متون كودكان و نوجوانان در برنامه‌هاي ايران صدا تاكيد كرد و يادآور شد: کودکان خردسال به متن‌هایی آهنگین و کوتاه مانند لالایی‌ها و ترانه - مثل‌ها و ترانه‌های آهنگین، واکنش بیشتری نشان می‌دهند و هرچه گروه سنی مخاطبان بالاتر برود، آن‌ها کم کم می‌توانند داستان هایی را با واژگان بیش‌تر پذیرا شوند.

به گفته پيران‌عقل، نخستين قسمت این مجموعه برنامه پنجشنبه هفته گذشته با عنوان «جوجه طلایی» پخش شد و قسمت دوم آن، پنج‌شنبه اين هفته بر روی شبکه قرار خواهد گرفت.

+ نوشته شده در  شنبه یکم آبان ۱۳۸۹ساعت 18:14  توسط عمو خندون-عموکیوان  | 

خاله نرگس

گفت و گو با آزاده آل ايوب (خاله نرگس)
زندگى در رنگين كمان
حميده عبدالهى

آزاده آل ايوب يا همان «خاله نرگس»، متولد ۱۳۵۷ و ليسانس پژوهشگرى است. او از سال ۱۳۷۷ وارد سازمان صداوسيما شد و در چند نمايش تركيبى ايفاى نقش كرد. بعد از آن برنامه شهاب كه مربوط به گروه معارف شبكه اول سيما بود را اجرا كرد. در سال ۷۹ حدود يك ماه مجرى برنامه كودك شبكه اول سيما بود. در سال ۱۳۸۱ بعد از قبولى در تست و آزمون، مجرى برنامه زنده رنگين كمان شد. و حالا خاله نرگس، چرا و چيه و... شده اند بهانه اى براى چند دقيقه سرگرمى كودكان در خانه.

*  شما را با برنامه هاى كودك مى شناسند، پس از دوران كودكى آغاز كنيم؟
- خيلى زود گذشت انگار چشم به هم زدى و بازكردى. حالا بزرگ شده ام و نمى توانم به دوران كودكى برگردم. ولى وقتى پيش بچه ها هستم دوران كودكى ام را مى سازم، بازى مى كنم، شاد هستم و احساس خوب كودكى دارم.
*   اهل تماشاى كارتون هم بوديد؟
- بله. بهترين تفريح من تماشاى كارتون بود. ظهرهاى جمعه سر سفره ناهار مى نشستم و همراه با خوردن غذا برنامه كودك مى ديدم. پسر شجاع، هاج زنبور عسل، دخترى به نام نل، حنا دخترى در مزرعه و خانواده دكتر ارنست از جمله كارتون هايى بود كه علاقه زيادى به تماشاى آنها داشتم.
*  كارتونى هم بود كه از آن خوشتان نمى آمد؟
- فوتباليست ها و نمى دانم چرا اين كارتون هنوز هم پخش مى شود؟!
*  در آن دوران به كدام مجرى برنامه كودك علاقه داشتيد؟
- خانم خامنه و خانم رضايى را خيلى دوست داشتم. هر كارى كه آنها انجام مى دادند تقليد مى كردم. از نوع لباس پوشيدنشان تا حركات سروصورت. يادم مى آيد يك روز يكى از آن دو مجرى مانتوى سفيد پوشيده بود من هم به مادرم اصرار كردم كه مانتوى سفيد مى خواهم.
*  برايتان خريدند؟
- پدرم به يك بهانه اى به عنوان تشويقى برايم خريد.
*  در كودكى دروغ هم مى گفتيد؟
- اگر بگويم نگفته ام دروغ گفته ام. گر چه بيشتر دروغ هايى كه مى گفتم پدر و مادرم را عصبانى نمى كرد.
*  يكى از آن دروغ ها را مى گوييد؟
- مثلاً هنگامى كه مادرم مى گفت شما از اين صابون استفاده كردى، وقتى با چنين حالتى صحبت مى كرد، دروغ مى گفتم.
*  بزرگترين دروغى كه گفته ايد چه بوده است؟
- اينكه مى گويم انسانى مقاوم هستم و مى توانم برابر سختى ها و حوادث روزگار مثل يك كوه مقاوم باشم.
*  نمرات دوران تحصيلتان چطور بود؟
- دانش آموز تنبلى نبودم. به اين خاطر كه مادرم هميشه در درسهايم كمكم مى كرد.
*  كجاى كلاس مى نشستيد؟
- ميز دوم، ولى بيشتر اوقات زير ميز بودم.
*   چرا ميز دوم و چرا زير ميز؟
- چون نمى خواستم مقابل چشم معلم باشم. زير ميز هم به اين خاطر بود كه وقتى پاكن يا مدادم زير ميز مى افتاد تا پيدا نمى كردم بالا نمى آمدم. چند بار هم معلمم اين موضوع را به مادرم گفت.
*  پدر و مادرتان تنبيه تان مى كردند؟
- با كم توجهى، اخم و يا اينكه چيزى كه مى خواستم برايم نمى خريدند. يادم مى آيد يك بار مادرم را ناراحت كردم، يك گوشه نشست. رفتم كنارش متوجه شدم اشك تو چشم هايش جمع شده است. گفت، مادر بودن حس قشنگى است.
دوران باردارى خيلى سخت است. خستگى هاى آن دوران وقتى در مى رود كه شما صالح باشيد و با افتخار زندگى كنيد.
*  در دوران كودكى دوست داشتيد چه كاره شويد؟
- مجرى برنامه هاى كودك
*  چطور اسم خاله نرگس انتخاب شد؟
- دوست داشتم اسم خودم باشد ولى گفتند، نه. اسم پيشنهادى من خاله نرگس بود؛ نرگس هم مذهبى و هم گلى خوشبو. نه اينكه قصد مقايسه خودم با اين گل را داشته باشم. چون اسمى با مفهوم و دوست داشتنى است، از آن بهره بردارى كردم.
*  در شروع كار استرس هم داشتيد؟
- در برنامه هاى اول قلبم تند تند مى زد و صورتم از هيجان سرخ مى شد. گاهى حتى دستم هنگام گرفتن ميكروفن مى لرزيد ولى سعى مى كردم به خودم مسلط باشم.
*  چطور شد آن اضطرابها و استرس ها از بين رفت؟
- وقتى ديدم بچه ها خاله نرگس را باور كردند و اسم خاله نرگس روى زبان بچه ها افتاد، استرس و اضطراب هاى من هم برطرف شد و اعتماد به نفس لازم را به دست آوردم.
*  كاراكتر خاله نرگس را چطور ساختيد؟
- از مادرها الگو مى گرفتم. اينكه چطور فرزندشان را در آغوش مى گيرند. چطور غصه او را مى خورند. چطور دلسوزانه رفتار مى كنند. از چه كلماتى براى صدا كردن كودكان استفاده مى كنند. ولى حالا دنبال واژه نمى گردم. مى دانم كه چطور مى شود مهربان بود و به بچه ها محبت كرد.
*  تا به حال شده كودكى بخواهد مادرش باشيد؟
- بله. كودكى بود كه مادر نداشت. به من گفت، كاش خاله شما مادرم بوديد و هميشه كنار شما بودم.
*  تا به حال شده كودكان براى شما دعا كنند؟
- خيلى پيش آمده است. يك بار دختر چهار، پنج ساله اى كه مكه رفته بود پيش من آمد. به او گفتم حالا كه حاجيه خانم شدى برايم دعا كن، او هم گفت، اين بار كه بروم مكه شما را هم با خودم مى برم.
*  بچه ها را چطور مى بينيد؟
- خوش به حالشان كه بچه هستند.
* چرا؟ يعنى دوست نداشتيد بزرگ شويد؟
- چرا ولى هنگامى كه بچه اى انگار آدم و حوا هستى. تازه آفريده شده اى و در بهشت خداوند زندگى مى كنى. ولى ما بزرگترها با وسوسه هاى شيطان از بهشت خدا رانده شده ايم. (من ملك بودم و فردوس برين جايم بود ‎/ آدم آورد درين دير خراب آلودم)
*  خاله نرگس تا كى كنار بچه ها خواهد ماند؟
- او تا وقتى عمر مى كنه كه ببيند بچه ها به صحبت هايش گوش مى دهند و با او ارتباط برقرار مى كنند.
*  شما از بچه ها چه مى خواهيد؟
- از آنها مى خواهم به حرف پدر و مادرشان گوش بدهند. آنها جز محبت و خوبى از فرزندانشان چيز ديگرى نمى خواهند. من يك بار هنگامى كه كودك بودم، حرف مادرم را گوش نكردم و زمين خوردم.
*  برايمان مى گوييد؟
- دوران مدرسه بود. مى خواستم به اردو بروم. مادرم راضى نبود. بدون اجازه او رفتم. موقع برگشتن زمين خورده و زخمى شدم. اين است كه مى گويم پدر و مادرها حس قوى ترى دارند. آنها با عشق به كودكانشان خيلى چيزها را حس مى كنند.
* چقدر توانستيد با چرا و چيه ارتباط برقرار كنيد؟
- چرا و چيه شخصيت هاى يك دختر و پسر كوچولو هستند. من حس مى كنم تنها خاله آنها نيستم، بلكه حس مادرانه اى نسبت به آنها دارم. چرا و چيه فرزندان من هستند. البته ما يك عروسك هم داشتيم با نام «چطور» كه خيلى هم موفق بود. يك پسر بچه كوچولو بامزه. حتى صداى او خيلى خاص بود. يك تيكه كلام بامزه داشت. او هميشه مى گفت: اتفاقاً اتفاقاً!
*  «چطور» ديگر در برنامه هاى شما نيست؟
- خير. گوينده اول عروسك تارهاى صوتى اش مشكل پيدا كرد و تا آنجايى كه من اطلاع دارم، او ديگر گويندگى نمى كنه.
*  در حال حاضر با عروسك «چيه» كار مى كنيد؟
- بله. من مدت هاى زيادى با «چرا» كار مى كردم ولى حالا بيشتر با چيه هستم.
فكر مى كنم خيلى خوب توانسته ام با او هم ارتباط برقرار كنم.
*  آهنگ هاى «چرا» ساخته چه كسى است؟
- خواننده اين آهنگ ها «شقايق عشقى» است. بچه ها بيشتر كار ريتم دار را دوست دارند، به همين خاطر هم با برنامه هاى شاد به خوبى ارتباط برقرار مى كنند.
*  وقت بيكاريتان را چطورى سپرى مى كنيد؟
- اكثراً فكر مى كنم. به اينكه چطور بهتر از اين باشم. به گذشته و آينده ام. من بيش از حد به مسائل اطرافم توجه مى كنم. اين از بعضى جهات خوب است و بعضى جهات هم بد. خوب به اين دليل كه مى توانم براى آينده برنامه ريزى كنم، مبادا مسيرى را به اشتباه طى كنم. بعد هم به اين خاطر كه در واقع آدم اگر در لحظه زندگى كنه هميشه خوش است.
*  شده در لحظه زندگى كنيد؟
- در رنگين كمان، تنها به لحظاتى كه كنار بچه ها هستم فكر مى كنم نه به زندگى شخصى يا آينده ام.
*  خاله نرگس به بچه هايى كه دوستش دارند، چه مى گويد؟
- دوست دارم به همه بچه ها بگويم، حتى وقتى هم بزرگ شديد خاله نرگس را به همين اندازه دوست داشته باشيد.
*  از ديد شما خاله نرگس چه شخصيتى دارد؟
- خاله نرگس خيلى خوب، شاد، راستگو، بدون غم و غصه و پر از انرژى است. با حوصله و اعصاب قوى است و در نهايت خود خود بچه ها است.
*  و آزاده آل ايوب چطور؟
- يك انسان فوق العاده احساساتى كه اين احساسات باعث آسيب پذير بودن او شده است. زندگى برايش عادى نمى شود چون از عادت بدش مى آيد. دوست دارد هر روز برايش تنوع و تازگى داشته باشد و هر روز درخت زندگيش شكوفه تازه بدهد. (احساس مى كنم در زندگى اگر واژه عشق فراموش شود آن وقت است كه بايد مثل آدم آهنى به زندگى ادامه داد.)
* و حرف آخر...
- هيچ وقت نمى خواهم براى كلام  آخر حرفى بزنم. اين حرفى است كه هميشه با من بوده و خواهد بود. بدانيم كه هرگز تنها نخواهيم ماند، براى لحظات تنهايى مى شود سجاده اى از عشق پهن و خدا را مهمان دل كرد.
+ نوشته شده در  شنبه یکم آبان ۱۳۸۹ساعت 18:9  توسط عمو خندون-عموکیوان  | 

اين تبليغات را از سايت مجاني تبليغي پيامسرا آورده ام!

مجري گري و امورات تردستي و شعبده بازي جنگ و سرگرمي را
مجري گري توسط مجريان تلويزيون و امورات تردستي و شعبده بازي جنگ و سرگرمي ، سايه بازي، آکروبات، حرکات ورزشي، تاتر و تقليد صدا را به ما بسپاريد.با کليه امکانات صدابرداري و تصوير برداي حرفه اي و دهها برنامه فرهنگي در سراسر کشور. تلفن تماس، محمدی: 09123307566- 09393307566 ...
+ نوشته شده در  شنبه یکم آبان ۱۳۸۹ساعت 15:48  توسط عمو خندون-عموکیوان  | 

اين آگهي را از سايت پيامسرا برداشتم

آموزشگاه شيواآوا
گويندگي، فن بيان و بازيگري راديو تك استاد مهران دوستي: پرسابقه ترين گوينده راديو در جمهوري اسلامي، گوينده برتر راديو طي 6 سال اخير، داور جشنواره بين المللي اتحاديه راديو آسيا و اقيانوسيه ABU، گوينده برتر در جشنواره هاي داخلي و خارجي.
+ نوشته شده در  شنبه یکم آبان ۱۳۸۹ساعت 15:44  توسط عمو خندون-عموکیوان  | 

گفتگويي با استاد شفيع مجري ورزشي دوست داشتني!

خیلی خوش تیپ بودم!!

سینما و تلویزیون > تلویزیون  - احسان ناظم بکایی- مهدی شادمانی:
«اگه 2تا دروازه هم روی هم می‌گذاشتیم، این توپ گل نمی‌شد... یه ضربه اس و قس‌دار می‌زنه‌... 30 دقیقه و 1 ثانیه، 2 ثانیه، 3 ثانیه....» گزارش‌های بهرام شفیع با همه اصطلاحات عجیب و غریبش و لحن اجرای آنها برای ما خاطره‌انگیز است.

 بیشتر از اینکه بخواهیم به او بند کنیم، با شنیدن صدایش یاد یکشنبه‌شب‌هایی می‌افتیم که بیدار می‌ماندیم تا در «ورزش و مردم» تکه پاره‌های بازی ال کلاسیکو- رئال و بارسلونا- را با گزارش او ببینیم. در ایامی که تلویزیون 2 کانال نصفه ونیمه داشت، «ورزش و مردم» با آن مجری ریش پروفسوری و موهای همیشه حالت‌دارش، تنها جایی بود که ورزش دوست‌ها می‌توانستند دقایقی خوشحال باشند.

شفیع با اینکه مدتی بعد به ورزش ومردم اضافه شده اما با این برنامه پیوند خورده است.این روزها شاید به خاطر شبکه 3 و برنامه‌های ورزشی متنوع و البته اسباب کشی از یکشنبه به صبح جمعه،  ورزش و مردم آن دیده‌شدن قدیمی را نداشته باشد ولی خب، بازهم برای خودش وزنه‌ای است و شفیع هم با اعتماد به نفس خاصی بر این نکته صحه می‌گذارد.

شفیع با تنومندی خاصی به مجله آمد. 30 سال سابقه اجرا باعث شده بود تا هنگام مصاحبه هم مثل برنامه‌اش طوری حرف بزند که نه سیخ بسوزد، نه کباب. آخرهای مصاحبه هم کار به پندهای اخلاقی رسید که چون ما رایاد پدرمان می‌انداخت، زیاد گوش ندادیم! به هر حال برای شفیع که چند سالی است 50 را رد کرده، ما جای بچه‌اش – امیر اقبال – هستیم.

  • برنامه «ورزش و مردم» بعد از 30 سال همچنان پابرجاست. فکر نمی‌کنید دلیل این تداوم این است که برنامه‌تان زیادی بی‌آزار است و چندان اهل انتقاد نیست؟

باید ببینید انتقاد چیست، نوع انتقاد چیست و هدف چیست. ضرب‌المثلی هست که می‌گوید «اومد لب بوم قالی رو تکون داد، قالی خاک نداشت خودش رو نشون داد» (اشاره به کسانی که خودنمایی می‌کنند). ما باید ببینیم هدفمان چیست؛ تکان دادن قالی یا خودنمایی؟ ورزش و مردم اگر 30 سال باقی مانده، حتما دلایلی داشته.

عکس از رضا جلالی

  • چه دلایلی به غیر از روابط حسنه با همه؟!

کسانی که می‌گویند انتقاد وجود ندارد، از نسل جوان‌های امروز هستند. آنها فکر می‌کنند رودررویی به حال ماجرا کمک می‌کند. اما برخی اوقات، مشکلات با نرمی راحت‌تر حل می‌شود بعضی وقت‌ها هم به جدیت نیاز دارد.

ورزش و مردم در ورزش کشور مؤثر بوده.این را میهمان‌های برنامه می‌گویند که حرف‌هایشان در برنامه به سرانجامی می‌رسد. خیلی از نهاد‌های تصمیم‌گیر ورزش، این برنامه را می‌بینند و بعضا عمل می‌کنند.

  • ولی شما هنوز جواب سؤال را نداده‌اید، چرا برنامه‌تان به اندازه کافی چالشی نیست؟

در برنامه‌ای که در مورد استقلال داشتیم یا برنامه‌ای که برای انتخاب مربی‌ها بود، انتقاد لازم وجود داشت اما الان مسئله‌ای باب شده که برنامه‌ها مثلا چالشی باشند و میهمان‌ها همدیگر را بزنند (منظور کلامی است)، توهین بکنند و همدیگر را گوشمالی بدهند. ما هم در برنامه‌مان بعضی‌وقت‌ها دعوا و مرافعه اساسی داریم. ولی هدف این است که نتیجه‌ای داشته باشیم. شما در پوشش ورزش آموزش و پرورش، نمی‌توانید با وزیر درگیر شوید. این مسئله به آرامش بیشتری نیاز دارد.

  • این‌قدری توجیه نیست؟ مگر هر انتقادی به درگیری ختم می‌شود؟

ما اتفاقا در برنامه‌مان چند وقتی است بحث‌های انتقادی را پیگیری می‌کنیم. واقعا این‌طور نبوده که به کسی کاری نداشته باشیم. بعضی اوقات، مشکلاتی برای برنامه به‌وجود آمده که به خاطر انتقاد‌های تند بوده. ما هدفمان حل مسئله است. اگر جدی باشد، جدی برخورد می‌کنیم وگرنه با ملایمت بیشتر.

 ضمن اینکه شبکه یک، شبکه رسمی صدا و سیماست؛ آنتن اصلی نظام جمهوری اسلامی است. بنابراین مسائلی که می‌شود بازتر و راحت‌تر در شبکه‌های دیگر به آن پرداخت - حالا با قید و بند کمتر - در شبکه یک، باید جدی‌تر باشد. شما خودتان محدودیت‌هایی در مجله دارید که روزنامه‌های با تیراژ پایین ندارند.

  • شما می‌گویید که انتقاد نباید به توهین ختم شود اما در برنامه 2هفته پیش شما انتقاد داریوش مصطفوی از محسن صفایی فراهانی تا حد توهین پیش رفت. ولی هیچ بحثی نشد که شاید در مسئله به‌وجود آمده برای فوتبال، سازمان تربیت بدنی هم تقصیری داشته باشد.

من هم قبول دارم که توهین‌های انجام‌شده درست نبود. من اتفاقا بعد از برنامه هم مطلبی را به آقای مصطفوی عرض کردم. چون بعضی‌وقت‌ها ایشان حتی لفظ آقا را در مورد آقای صفایی فراهانی به کار نبرد. اما ما در مورد یک چهارچوب صحبت می‌کنیم. شما اگر کار کردن در یک بخش را بپذیرید، باید شرایط مدیر را هم بپذیرید و این هم جزء اصول اداری است.  بسیاری از مسئولان ورزش مرتبا نامه‌هایی به مسئولان صدا و سیما - از جمله ورزش و مردم - می‌نویسند. خود من در این زمینه‌ها توبیخ جدی شدم.

  • چه برنامه‌ای؟

من نمی‌توانم داد بزنم آهای مردم به خاطر فلان برنامه من، آقای X از سازمان ورزش از من ناراحت شده است. اینها گفتنی نیست. الان شما چون جوان هستید، یک تصور در اندیشه ایرانی پیدا شده است که در کشور‌های پیشرفته‌تر وجود ندارد.

من اکثر جهان را دیده‌ام؛ جوان انگلیسی آن قیود و ضوابط دینی ما را ندارد اما قوانین را رعایت می‌کند. اما باب شده که جوان ما با قوانین ستیزگری کند. اگر این کار را نکند، لابد پیر است. این اندیشه خطرناکی است که نتیجه می‌گیرد جوانی و پرانرژی بودن، دلیل قانون‌گریزی است.

  • رسانه، وظیفه اطلاع‌رسانی عادلانه دارد و اگر نمی‌تواند به بحثی وارد شود، عدالت می‌گوید به‌صورت کامل وارد نشود؛ نه اینکه یک‌طرفه  به موضوع وارد شود و حقیقت زیر سؤال برود. مثلا در برنامه 2هفته پیش، طوری بیان شد که انگار فراهانی در همه اتفاقات اخیر فوتبال مقصر است؟

ببینید، موضوع برنامه ما اصلا کمیته انتقالی نبود، بحث هشتم آذر بود و پیروزی بر استرالیا. من نوار را بیاورم؛ خدا شاهد است ما اصلا وارد موضوع نشدیم. شما راست می‌گویید آدم باید وارد داستانی بشود که منطقی به همه اصولش بپردازد.

یکطرفه پرداختن به موضوع، کار جاهلانه‌ای است. اما موضوع این بود که گفتم به چه دلیل شما را از فدراسیون فوتبال برداشتند. بدشانسی ما این است که آدمی که مصطفوی را برداشته، امروز رئیس کمیته انتقالی است.

  • چطور می‌گویید وارد موضوع نشدید و همکارتان از آقای مصطفوی در مورد تعلیق فوتبال ایران پرسید؟ مگر غیر از این است که کمیته انتقالی کلمه‌ای است دقیقا بعد از تعلیق؟

بله، درست است. من مخالف بی‌ادبی هستم و نامردی می‌دانم آدم یکطرفه به قاضی برود؛ حتی یک‌بار هم آقایان در مورد سازمان انتقاد کردند. کجا برنامه‌ای از این چالشی‌تر سراغ دارید که آقای کاشانی در مورد پول ندادن سازمان تربیت بدنی به پرسپولیس صحبت کند.  الان این ذهنیت به‌وجود آمده که من چون رئیس فدراسیون هستم، باید در مقابل سازمان تربیت بدنی ملاحظاتی داشته باشم.

  • می‌گویند که شفیع در این 30سال این‌قدر به همه لطف کرده و کاری به کار کسی نداشته که امروز هر امکاناتی بخواهد به او می‌دهند؟ مثلا اگر به آقای قدیمی بگوید که سالن به من بده، راحت این کار را انجام می‌دهد؟

من از دکتر قدیمی سالن گرفتم؟ هر چی می‌گویند بگذارید بگویند. هر کسی حرفی دارد بنویسد و جواب بگیرد. دکتر قدیمی به من سالن بدهد؟ او خودش محتاج من است. چندی پیش جایی نوشته بودند که علی فتح‌الله‌زاده، اسپانسر برنامه ورزش و مردم است. در صورتی که اگر بین من و آقای فتح‌الله‌زاده کسی بخواهد اسپانسر باشد، من هستم.

  • از قول شما نوشته بودند که کسانی که مرا نقد می‌کنند، هیولا و تمساح هستند؟

نه، ببینید همه‌شان همین‌طور هستند. می‌دانید چرا، چون نظارت قضائی قوی بر نوشته‌های روزنامه‌های ورزشی وجود ندارد. اگر اینجا انگلستان بود، من سریع شکایت می‌کردم و می‌گفتم که این چیزی که گفتم کجاست؟ بحث این بود که من گفتم: «اینها خفاشان کورچشمی هستند که در غارهای تاریک زندگی می‌کنند و نور برنامه ورزش و مردم آزارشان می‌دهد».

 دیگر خفاش وافعی در کار نبود. البته آن خبرگزاری که این را نوشته بود، مطلب را حذف کرد و تکذیبیه‌اش را چاپ کرد اما دوستان در روزنامه لطف کردند و تکذیبیه‌اش را چاپ نکردند. من این حرف را به کل جراید و منتقدان نزدم.

  • چرا برنامه‌تان تعطیل شد و بعد از یکشنبه‌ها به جمعه منتقل شد؟

علت این بود که شبکه یک به دستور آقای ضرغامی، قرار شد برنامه جنگ‌گونه داشته باشد. همه برنامه‌های پخش زنده حذف شد؛ حتی برنامه آقای ارجمند هم حذف شد. ورزش و مردم، مخاطب زیاد دارد. مردم هم به آقای ضرغامی و نظارت و سنجش و روابط عمومی خیلی فشار آوردند. تا اینکه طرحی آمد و برنامه دیدار در وقت اضافه قراردادش تمام شد و ما جایگزین شدیم.

  •  آن اوایل به  ظاهرتان ایراد نمی‌گرفتند؟ با ریش پروفسوری شما مشکلی نداشتند؟

نه، مشکلی نبود. من این ریش را داشتم و خیلی هم خوش‌تیپ بودم (خنده).

  • اما تا سال75 و 76 هم روی مدل ریش پروفسوری حساسیت وجود داشت و شما از سال58 با موهای سشوار کشیده و لباس خوب و این ریش...

به خدا من هیچ‌وقت سشوار نمی‌کشم؛ مگر وقتی که آرایشگاه می‌روم و آرایشگر سشوار می‌کشد. من حتی روز ازدواجم سشوار نزدم. من از سشوار متنفرم. خدا یک مو به ما داده البته یک مو و رو. (خنده بلند)

  • مشکل خاصی آن اوایل توی کار نداشتید؟

نه، مثلا یک روزنامه نوشته بود که چرا وقتی حرف می‌زنید، لبخند ژوکوند بر لب دارید. من گفتم که گریه کنم و با مردم حرف بزنم؟

  • یک سؤال عمده وجود دارد که چطور آقای قدیمی، در بیشتر برنامه‌های شما هست؟

آخرین بار شما او را چه زمانی دیدید؟

  • خاطرم نیست اما به هر حال همیشه هست.

دکتر قدیمی به 2 دلیل در برنامه حضور پیدا می‌کند؛ اولا ایشان کارشناس جامعه‌شناسی ورزش هستند و دوم اینکه ایشان مسئول ورزش دانشگاه آزاد هستندکه از ظرفیت بالایی برخوردار است.

  • البته این مصاحبه، نقد آقای قدیمی نیست اما به هرحال ایشان بیشتر به تحصیلات ورزشکاران کمک می‌کند تا به ورزش دانشجویان و البته فکر می‌کنم وظیفه‌اش در مورد دوم، سنگین‌تر است؟

اما حقیقتا از کمک‌های ایشان نمی‌شود گذشت.

  • حالا بحث این نیست. شما می‌توانید با انتقاد به ورزش کمک کنید اما...

شما مثل اینکه گزینشی نگاه می‌کنید. چرا از برنامه‌ای که حمید سوریان بود، حرف نمی‌زنید. در آن برنامه، او هر چه لازم بود گفت و حتی ما اجازه ندادیم آقای آخوندی - روابط عمومی‌شان - جواب او را بدهد.

  • اینها خوب است اما کافی نیست.

خب، اگر زیادتر باشد، باید قید برنامه را بزنیم. وقتی در یک برنامه، مدیریت پشتیبانی کند، همه چیز ممکن است اما من نمی‌توانم به مدیرم و اهداف سازمان خیانت کنم. من بر اساس عقیده‌ای که دارم، انتقادات را می‌گذارم تا حدی که به ماندگاری برنامه ضربه نزند. برنامه‌های ما را در مورد کشتی ببینید. ما همه نوع انتقادی به یزدانی‌خرم کرده‌ایم، شاید منظور شما این است که رئیس فدراسیون را فلک کنیم.

  • ‌ببینید، خود شما به ماندگاری برنامه اشاره کردید که حفظش کرده‌اید و این سؤال بزرگی است که چرا ورزش و مردم این همه سال باقی مانده است.

چون خوب است. چون بیننده و مخاطب دارد.

  • با این همه تغییرات در مدیریت سازمان صدا و سیما؟

آن چیزی که ثابت است، اول لطف خدا و بعد هم مردم است.

  • شاید هم به این دلیل بوده که هر کاری از شما خواسته‌اند، انجام داده‌اید؟

من اگر به این صورت بودم، تا به حال پیشرفت بیشتری می‌کردم.

  • به‌هر حال تغییر رئیس، برخی تغییرات را هم با خود دارد که تغییر روز برنامه شما هم شاید در همین راستا بود.

چون ما با هیچ باندی نبودیم و مستقل کار کردیم، وقتی که توکل شما به خدا باشد، همیشه ماندگار هستید. اگر اینجا به آقای ایکس وابسته نباشید، مگر نفر جدید مجنون باشد که بتواند شما را برکنار کند. اگر شما به رئیس خود نزدیکی داشته باشید و برایش نوشابه باز کنید، بعد از تعویض، بلافاصله اولین مستخدم می‌گوید که فلانی جاسوس است.

  • البته 2 حالت دارد؛ یا شما برای هیچ‌کس نوشابه باز نکرده‌اید یا برای همه این کار را کرده‌اید؟

آخر من نیازی به این کار ندارم. من از یک خانواده بزرگ و متمول هستم که 50سال دیگر هم کاری نکنم، می‌توانم در خانه استراحت کنم و وضعم خوب باشد (خنده بلند).

  • دلتان برای گزارش کردن تنگ نشده؟

اصلا؛ دیگر از سن من گذشته است.

  • از گزارش‌های شما یک سؤال بزرگ همیشه در ذهن من جامانده که «اس وقس‌دار» یعنی چه؟

ما یک کفاش داشتیم در پامنار. البته یکی از دلایل ماندگاری من هم این است که بچه پامنار هستم. خلاصه او کفش‌ها را که می‌دوخت، می‌گفت «کفش‌هایی برات دوختم که اس وقس داره»؛ یعنی محکمه.

  • ریشه این کلمه چیست؟

یعنی استوار و قرص. یک اصطلاح قدیمی است.یکی دو تا هم نبود؛ مثلا همین «داشته باشیم» را می‌دانید اولین بار چه کسی گفته است. اصلا به این فکر کرده‌اید؟

  • الگوی شما چه کسی بود؟

کسی نبود. ما خودمان مستر بودیم!.

+ نوشته شده در  شنبه یکم آبان ۱۳۸۹ساعت 15:28  توسط عمو خندون-عموکیوان  | 

اجرا وتكنولوژيهاي جديد از همشهري آنلاين

اجرای خوب یا مجری خوب؟ مسئله این است

سینما و تلویزیون > تلویزیون  - آذر مهاجر:
سبک مجری‌گری و اجرا بویژه با استفاده از سیستم‌های دیجیتال در تلویزیون ، نسبت به سابق دچار تغییر و تحول شده است.

مجری به عنوان کسی که سلام و علیکی با بینندگان می‌کند، شعری می‌خواند، گپی می‌زند و بخش بعدی برنامه را معرفی می‌کند، متعلق به دورانی است که هنوز سیستم‌ها و بخش فنی تلویزیون، دیجیتال نبود و لازم بود کسی بیاید و سر مردم را گرم کند تا بخش بعدی برنامه آماده شود.

شاید این تعریف از کارکرد مجری در برنامه‌های تلویزیونی کمی اغراق آمیز باشد اما حالا علاوه بر رشد فناوری تلویزیون، مخاطبان این رسانه هم خیلی تغییر کرده اند و نیازهای جدید‌تری دارند که باید به آنها توجه شود و البته به چیزهایی هم دیگر نیاز ندارند که باید به آنها هم توجه شود.

مخاطب گریز‌پای عصر تکنولوژی در دنیایی که سرعت در ارائه اطلاعات و برقراری ارتباط برای او حرف اول را می‌زند چه نیازی دارد به نشستن پای حرف یک مجری که همه حضورش در دست و پا زدن برای جذاب بودن و دیده‌شدن خلاصه می‌شود؟

به نظر می‌رسد دیگر دوره اجرا در تلویزیون به سر رسیده و  این رسانه هیچ احتیاجی به مجری نداشته باشد، مگر در مواردی خاص، آن هم در انواع برنامه‌هایی که مجری- کارشناس یا مجری- بازیگر در آنها حضور داشته باشد.

 مجری- بازیگر‌ها فضای شاد و مفرح را که نیاز اصلی مخاطب تلویزیون است، برایشان فراهم می‌کنند و می‌توانند بر اساس متون دقیق نمایشی مفاهیم و پیام‌های مد نظر شهر شبکه‌ای را به بهترین و تاثیر‌گذار‌‌ترین شکل به مخاطبان خود ارائه کنند. مجری کارشناس‌ها هم در انواع برنامه‌های خبری، تحلیلی و انتقادی نقش موثر ایفا می‌کنند و به عنوان نمایندگان مردم در رسانه، وظیفه طرح  حرف ها و خواسته‌هایشان را برعهده می‌گیرند. 

مجری- بازیگر یا مجری- کارشناس کسی است که بتواند نقشی در پیشبرد یک برنامه و ارائه اطلاعات و پیام ایفا کند. در جامعه ای که حداقل سواد عمومی به مقطع کارشناسی می‌رسد، یک مجری تلویزیونی تا زمانی که نتواند به عنوان یک مجری- کارشناس خبره، عمل کند، حرفی برای گفتن نخواهد داشت و در نزد مخاطب اقبالی به دست نخواهد آورد. چه بسا که همه ارزش‌های یک برنامه را نیز به دلیل حضور بی منطقش زیر سؤال ببرد و موجب فرار مخاطب از کل برنامه شود.

یک مجری- بازیگر هم کسی است که روی لبه باریک فاصله بین اجرا و بازیگری راه می‌رود و قرار است خودش را بازی کند و در عین حال باور پذیر باشد و میل به همذات پنداری را در مخاطب ایجاد کند. این نوع اجرا تا افتادن به ورطه بازی‌هایی تصنعی فاصله‌ چندانی ندارد. نمونه چنین اجراهایی را در شبکه های سیما زیاد دیده‌ایم. 2یا گاهی چند مجری کنار هم در فضای آزاد یا در استودیو می‌نشینند و گپ می زنند.

تنها چیزی که باعث می‌شود مخاطب به این برنامه‌ها توجه کند بده ‌بستان‌های مجریان است و کافی است حتی یکی از مجری‌ها در این بده بستان‌ها هوشمندی لازم را از خود نشان ندهد تا همه زحمت  همکارانش را در تولید آن برنامه بر باد دهد.

 معمولا چنین اجراهایی با وجود اینکه به خاطر حضور چند نفر و گاه دعوت از یک مهمان کمی از حال و هوای اجراهای کسل کننده و اجراهای قدیمی جلوتر می روند اما در طراحی گفت‌وگو‌ها، دکور، نور و ابزار صحنه تفاوت چندانی با آن اجراها ندارند.

معمولا اجراهای موفق زیادی را نمی‌شناسیم که محصول یک حرکت جمعی و تعامل فکری باشند.  تلویزیون ما مجریانی دارد که به واسطه توانایی‌های شخصی یا نوع برنامه‌ای که ارائه می‌کنند مورد توجه مردم قرار می‌گیرند.

در تلویزیون ما شاید معدود مجری های موفقی را سراغ داشته باشیم اما کمتر پیش می‌آید شاهد اجراهایی موفق باشیم که حاصل شناخت دقیق از مقوله اجرا و انتخاب درست عوامل برنامه و همکاری منظم و خلاقانه همه دست اندرکاران تولید یک برنامه باشد.

+ نوشته شده در  شنبه یکم آبان ۱۳۸۹ساعت 15:20  توسط عمو خندون-عموکیوان  | 

گفتگويي رشيد پوري با رشيدپور!از همشهري آنلاين

سینما و تلویزیون > تلویزیون  - ندا رجبی:
۲ سال پیش که برنامه عبور شیشه‌ای با اجرای رضا رشیدپور و فروختن سیب و انداختن لیموشیرین توی تنگ ماهی روی آنتن رفت، خیلی‌ها در مطبوعات و حتی رادیو که خانه اول رشیدپور بود شروع کردند به دست گرفتن برای این برنامه.

حتی رشیدپور را متهم کردند به اینکه ادای مجریان موفقی مثل محمود شهریاری را در می‌آورد، اما او با انعطاف‌پذیری با نقدها روبه‌رو شد و بعضی از آنها را هم روی آنتن قرائت کرد تا نشان دهد روحیه انتقادپذیری دارد.

او این روند را چند ماه بعد با برنامه جدیدی تحت عنوان «شب شیشه‌ای» ادامه داد و در آن بسیاری از چهره‌های شناخته شده سینما را به برنامه‌اش آورد که البته آن هم بدون نقد نماند.

حالا در سری جدید برنامه‌های شیشه‌ای، رشیدپور برنامه‌ای با نام «مثلث شیشه‌ای» به سراغ موضوعات حساسیت‌برانگیز روز می‌رود تا برنامه را از شکل میهمان محور به موضوع محور تغییر دهد.

گرچه این برنامه هنوز در اول راه است و نمی‌توان درباره‌اش قضاوت کرد اما به نظر می‌رسد رشیدپور با پشت سر گذاشتن فراز و نشیب‌های دو برنامه قبلی به تسلط و پختگی بیشتری در انجام گفت‌وگو رسیده است.

  • به نظر می‌آید تغییراتی در نوع گفت‌‌وگو کردن شما حاصل شده. خودتان این‌طور فکر نمی‌کنید؟

 به هر حال یک سال بزرگ‌تر شدم.

  • این یک سال چه کردید؟

مطالعه کردم. سعی کردم نقاط‌ضعف خودم را شناسایی کنم.

  • ولی در طول این یک سال مدام اخبار گوناگونی از شما منتشر می‌شد که رضا رشیدپور فیلمنامه نوشت، مجله منتشر کرد، در فیلمی بازی کرد. چطور بعد از موفقیت شب شیشه‌ای که برنامه نسبتاً موفقی بود شما تصمیم گرفتید آنقدر سراغ کارهای مختلف بروید؟

نه، ببینید رسانه موج‌هایی ایجاد می‌کند و بعضی‌ها را می‌برد روی این موج، رسانه‌های دیگر هم این آدم را که روی موج قرار گرفته می‌بینند و روی تمام کارهای او زوم می‌کنند. طبیعی است که وقتی در تلویزیون کار نمی‌کنم مشغول کارهای دیگری باشم.

این من نبودم که زنگ می‌زدم به خبرگزاری‌ها بلکه این دوستان به من لطف داشتند، مرا از یاد نبرده بودند و مدام تماس می‌گرفتند که الان مشغول چه کاری هستید. من هم می‌گفتم الان بیکارم، دارم فیلمنامه می‌نویسم و واقعاً هم نوشتم با عنوان «باران که می‌‌بارد» که البته به کسی ارائه ندادم و دلم می‌خواهد خودم آن را بسازم!

یک طرح قصه هم داشتم مربوط به عملیات ضدجاسوسی که برای ساخت یک سریال ارائه شد و فیلمنامه را هم آقای رستگاری نوشت ولی به خاطر صلاحدید مدیران رسانه ساخت این سریال متوقف شد.

در مورد بازی هم وقتی خانم میلانی این پیشنهاد را مطرح کردند اتفاقاً خندیدم و گفتم من 3 ماه پیش در شب شیشه‌ای می‌گفتم آنقدر از این شاخه به آن شاخه نپرید، حالا خودم همین کار را بکنم؟ گفتند: تو مگر تئاتر کار نکردی. گفتم چرا. گفت پس بیا تجربه کن، به یک بار تجربه که می‌ارزد.

من هم به ایشان اطمینان کردم و پذیرفتم. تیم خوبی دور هم جمع شده بودند و تجربه خوبی هم بود. من در این فیلم (سوپراستار) نقش دستیار کارگردان را بازی کردم و کارگردان را هم محمدرضا شریفی‌نیا بازی کرد. فکر می‌کنم سوپراستار از فیلم‌های خوب اکران امسال خواهد بود.

  • و چطور به فکر انتشار مجله افتادید؟

من خیلی وقت بود که جسته و گریخته در مطبوعات مطلب می‌نوشتم. اکثر اوقات هم با اسامی مستعار و گاهی هم با اسم خودم که مشخصاً در روزنامه «گل» با اسم خودم می‌نوشتم. بعد از مدتی تصمیم گرفتم روزنامه‌ای را تأسیس کنم و حتی در خبرگزاری‌ها هم خبرش منتشر شد.

ولی برای گرفتن مجوز روزنامه خیلی سخت‌گیری کردند. به همین دلیل تصمیم گرفتم با همین مجوز مجله منتشر کنم، حالا امیدوارم که روزی برسد آنقدر در این زمینه به تبحر رسیده باشم که بتوانم روزنامه هم منتشر کنم.

  • گفت‌وگوهای مجله را هم خودتان انجام می‌دهید؟

فقط گفت‌وگوهای غیرقابل چاپ را خودم انجام می‌دهم.

  • خوب شد به این عنوان اشاره کردید. شما در شب شیشه‌ای کلی از مجلات زرد انتقاد کردید که چرا با تیترهای کاذب مردم را فریب می‌دهند. حالا خودتان روی جلد مجله تیتر می‌زنید «گفت‌وگوی غیرقابل چاپ با فلانی» این تیتر مگر دروغ نیست؟ اگر غیرقابل چاپ است پس چطور چاپ کردید؟

ما یک زمانی درباره تیتر حرف می‌زنیم، یک زمانی درباره فرصت که موضوع کاملاً فرق می‌کند. ما هم یک فرصت آوانگارد برای یکسری از صفحات مجله طراحی کردیم که بتوانیم حرفمان را شفاف‌تر بزنیم.

  • ولی این تیتر جزء همان‌هایی است که برای جلب توجه و فروش بیشتر می‌زنند بی‌آنکه صحت داشته باشد.

قطعاً هر مجله‌ای به فروش احتیاج دارد ولی متوسل شدن به فروش از طریق فریب دادن مخاطب با متوسل شدن به راه‌های منطقی فرق می‌کند. یک زمانی مخاطب یک چیزی را روی جلد مجله می‌خواند ولی داخل صفحات را که نگاه می‌کند می‌فهمد هیچ ربطی به مطلب نداشته یا اصلاً مفهوم مطلب چیز دیگری است. این فریب دادن مخاطب است.

ولی ما تیتر می‌زنیم مثلاً ده‌نمکی گفت به آخر خط رسیدم. این همان چیزی است که از گفته‌های او برآمده یا یک گفت‌وگوی شفاف را هم ما اسمش را گذاشتیم گفت‌وگوی غیرقابل چاپ و فکر نمی‌کنم این فریب افکار عمومی باشد.

ضمن اینکه معتقدم به هر حال هر نشریه‌ای اگر بخواهد مستقل باشد باید بفروشد. از آن مجله‌ها هم نیستیم که از این گروه سیاسی و از آن جناح پول بگیریم، مجله را 200 تومان بفروشیم و دغدغه مالی هم نداشته باشیم. برای ما فروش یک عدد مجله هم مهم است. به همین خاطر مجبوریم جذابیتش را بیشتر کنیم که فروش بالاتر برود.

  • بین گفت‌وگوی مطبوعاتی و تلویزیونی چه تفاوتی احساس می‌کنید؟

من وقتی کار در مطبوعات را چند ماه پیش شروع کردم می‌دانستم نوشتن حتماً یک سواد بالاتری از تلویزیون لازم دارد. چون وقتی چیزی را می‌‌نویسی اگر مطلبت عمق نداشته باشد مخاطب خیلی زود می‌فهمد، چون فرصت این را دارد که گفت‌‌‌وگو را دوباره بخواند.

پس دقت در آن باید خیلی بیشتر از گفت‌وگوی تلویزیونی و رادیویی باشد. اما از طرفی هم فکر می‌کنم تجربه گفت‌وگوهای تلویزیونی من که به‌طور زنده انجام می‌شد در گفت‌وگوهای مطبوعاتی به من کمک کرده تا با یک ذهنیت مشخص و آماده وارد گفت‌وگو بشوم. اگر دقت کرده باشید بعضی از گفت‌وگوهای مطبوعاتی به‌طور مشخص تکلیف است و خبرنگار با ذهنیت معلومی سراغ گفت‌‌وگو نرفته.

ولی من وقتی گفت‌وگو می‌کنم شاید به خاطر اینکه کارم در تلویزیون گفت‌وگو بوده از الف تا یای مصاحبه را توی ذهنم می‌چینم و فکر می‌کنم دلیل توفیق گفت‌وگوهای غیرقابل چاپ ما در این فرصت کم و چند شماره‌ای مجله همین باشد. ما هر مصاحبه را که منتشر می‌کنیم روز بعد در خیلی از سایت‌های خبری پرمخاطب لینک می‌خورد.

  • خب، از مطبوعات بگذریم. شما همیشه در رابطه با گفت‌وگوهای تلویزیونی‌تان گفتید از گروهی برای طراحی سؤال بهره می‌برید. اما هیچ‌وقت نفهمیدیم این گروه را چه کسانی تشکیل می‌دهند. اصلاً وجود خارجی دارند؟!

ما گروهی برای طراحی سؤال نداریم. ما یک اتاق فکر داریم و یک تیم فکری که در تمام برنامه‌ها هم با تعداد کمتر یا بیشتر حضور داشتند. ما هر روز چهار پنج ساعت با این گروه در اتاق فکر درباره موضوعی که شب قرار است در برنامه به چالش کشیده شود بحث می‌کنیم و از دل این بحث ظرایفی در ذهن من ته‌نشین می‌شود که در گفت‌وگو به کمکم می‌آید.

  • بالاخره چه کسانی هستند این آدم‌های متفکر؟!

از بچه‌های مطبوعات و همین افرادی که با من در نشریه رویش همکاری می‌کنند، همین‌طور از مدیران عالی‌رتبه سازمان و یکی دو نفر استاد دانشگاه که نمی‌دانم صلاح می‌دانند اسمشان را ببرم یا نه، پس اسم نمی‌برم!

  • عجب! بسیار خب، اسم نبرید. لااقل بگویید این ایده 120ثانیه از کدام مغز متفکر تراوش کرده؟


  • چرا فکر کردید ایده خوبی است؟

شما فکر می‌کنید نیست؟

  • تا به حال هر کس روی خط آمده و خواسته در 120ثانیه شما حرفش را بزند، صحبتش به جاهای مهم و حساس که رسیده ارتباط قطع شده و به نظرم این هم بی‌احترامی به آن بنده خدا و هم بی‌احترامی به مخاطب است.

اتفاقا ما یک زمانی در دادن تریبون به افراد مختلف دچار افراط شدیم و به نظر من شأن رسانه در این نیست که یک نفر توی خانه‌اش بنشیند و تلفن را بردارد، هرچقدر که دلش می‌خواهد روی خط بیاید و از آنتن استفاده کند.

  • این باید در پشت صحنه‌ هماهنگ شود، نه اینکه روی آنتن و با این شکل که اصلا صورت خوشی ندارد.

خب، ما به این افراد از آغاز بحث می‌گوییم به این ثانیه شمار کنار صفحه تلویزیون توجه کنید.

  • مگر مسابقه است؟

ببینید ما ایرانی‌ها اهل حرافی هستیم. این روش چون تازه شروع شده و ما اول راه هستیم شاید به نظر جالب نباشد، ولی من احساس می‌کنم امتداد این روند ارزش ثانیه به ثانیه‌ای رسانه را نه فقط برای دیگران، حتی برای من مجری هم بالاتر می‌برد.

وقتی ما همین‌جوری به صورت کیلویی با رسانه برخورد کنیم هم شأن رسانه تنزل پیدا می‌کند و هم بی‌احترامی به مخاطب است

 بعضی از ما برای جواب دادن به ارائه یک رزومه کاری بلند بالا که آمارهای اغراق شده‌ای هم در آن وجود دارد عادت کردیم. یک ساعت زمان می‌گیریم و به مردم آمار و ارقام می‌دهیم، از زیر بار سؤال هم شانه خالی می‌کنیم.

این ثانیه شمار ولی گوشزد می‌کند که مردم پاسخ می‌خواهند و شما باید در حداقل زمان ممکن حداکثر پاسخ ممکن را بدهید. بنابراین ما در این بخش از برنامه به دنبال فرهنگ‌سازی این چنینی هستیم. ولی مسلما هیچ روشی را از پیش نمی‌شود موفقیت‌آمیز یا شکست خورده دانست. باید صبر کرد آخر پاییز بشود!

  • پس اگر آنقدر حساب‌گر هستید باید زمان‌های تلف شده دیگر را هم مدنظر قرار بدهید و یک فکری به حالش بکنید. مثل اعلام آمار پیام‌های کوتاه.

ولی این به نظر من اتلاف وقت نیست، اعلام این آمار طبیعی است و مخاطب حق دارد هر 10 دقیقه یکبار از تغییر و تحولی که در آن صورت گرفته با خبر شود.

  • ولی این کار خیلی کند صورت می‌گیرد.

قبول دارم اما این کند صورت گرفتن که اتفاقا در سری قبل تبدیل به یک معضل بزرگ شده بود و بسیاری در مطبوعات و رادیو برای آن طنز ساختند به خاطر این است که استودیوها محیط‌های آکوستیکی هستند و مدم‌های بدون سیم در شرایط آکوستیک خیلی بد کانکت می‌شوند و به همین علت وقتی که من می‌خواهم آمار را اعلام کنم تازه وقتی کلید را می‌زنم که آمار را تازه کنم، مدم قطع می‌شود. خلاصه وقفه‌هایی که ایجاد می‌شود به این دلایل است و ایراد ما نیست!

  • در ضمن شما یک وقت و انرژی مضاعفی هم صرف می‌کنید تا سؤالتان را طوری مطرح کنید که به طرف مقابل برنخورد. تا اینجای ماجرا البته بد نیست. اما گاهی سؤال به شکلی در می‌آید که اساس غلط و بی‌مفهوم است.

ممکن است مثال بزنید. 

  • مثلا به پژمان بازغی می‌گویید تو بازیگر خیلی توانایی هستی و بازیگری‌ را بسیار خوب می‌شناسی،‌از طرفی چهره و فیزیک خیلی خوبی هم داری،‌اما هیچ‌کس به خاطر دیدن تو به تماشای فیلم نمی‌رود، چرا؟

در مورد پژمان بازغی که واقعا اعتقاد من همین است. او بازیگری‌اش از بسیاری بازیگران سینمای ما که گیشه را فتح می‌کنند بهتر است. اما با اینکه می‌گویید تلاش می‌کنم به او برنخورد که کاملا موافقم. مسلما این همیشه مدنظر من هست و اصلا نمی‌دانم چرا این فرهنگ کوبیدن گفت‌وگو شونده ظرف این ۲ سال اخیر در تلویزیون جا افتاده است.

قرار نیست میهمان را برنجانیم یا بچلانیم. میهمان برای من محترم است طرفداران خودش را هم دارد. نمی‌توانم چاقو در بیاورم فرو کنم توی شکمش که بیننده بگوید به‌به، رشید‌پور چه کرد!

  • احترام بله،‌باید رعایت شود ولی رنجیدن و نرنجیدن او دست شما نیست. ممکن است از کوچک‌ترین انتقاد شما برنجد. اینکه نباید هدف برنامه را که شفاف‌سازی است تحت‌الشعاع قرار بدهد!

متوجهم. من فقط می‌خواهم به خودم یاد بدهم که در کمال رعایت احترام و شأن طرف مقابل می‌توانم سؤالم را بپرسم. لزومی ندارد به بی‌ادبانه‌ترین شکل ممکن این کار را انجام بدهم برای اینکه ثابت کنم حرفه‌ای هستم.

  • این دعوت‌های تلفنی که برای معرفی میهمان پخش می‌کنید و البته اصلا هم هویت میهمان را مشخص نمی‌کند هم از جهتی باعث ایجاد شک و شبهه می‌شود شما گوشی تلفن را برمی‌دارید و بعد از کلی خوش و بش، خطاب کردن وی با اسم کوچک، تاکید مدام بر اینکه ما با هم رفیقیم و عنوان این پیشنهاد دوستانه که هر سؤالی را دوست نداشتی می‌توانی جواب ندهی و بگویی سؤال بعد!

نقطه نظر جالبی است. من فکر کردم معرفی میهمان به این سبک نو و جالب است. حالا باید تاثیرش را در مدت طولانی‌تری دید و بررسی کرد. گذشته از این رسانه جذابیتش به همین است که هر اتفاقی می‌تواند شبهه‌انگیز باشد.

  • ولی باید در جهت اطمینان مخاطب به صداقت رسانه هم تلاش کرد!

من فکر می‌کنم بدون اغراق 60 درصد مخاطبین که برنامه‌های من را می‌بینند، مرا آدم خیلی‌ چاپلوسی نمی‌شناسند و همین برای من کفایت می‌کند.

  •  آدم چاپلوسی نه، ولی آدم نگرانی می‌شناسند.

من در زندگی شخصی هم همین‌طوری هستم.

  • زندگی شخصی به خودتان مربوط است، ولی این می‌تواند هدف برنامه را تحت الشعاع قرار بدهد.

 نمی‌دانم شاید باید مجری را عوض می‌کردند اگر می‌خواستند میهمان را در به‌در کنند. دوست ندارم این کار را بکنم. یعنی نمی‌توانم این‌طوری باشم. با همه با رعایت احترام برخورد می‌کنم. منتظر از پشت خنجر زدن به کسی نیستم.

+ نوشته شده در  شنبه یکم آبان ۱۳۸۹ساعت 15:17  توسط عمو خندون-عموکیوان  | 

باز هم امیرحسین مدرس

سینما و تلویزیون > تلویزیون  - امیرحسین مدرس، مجری بسیاری از برنامه‌های مناسبتی معتقد است که انتخاب مجری برای برنامه‌های مناسبتی خیلی مهم است، چرا که او حتما باید در این حوزه تخصص داشته و حداقل اینکه با تاریخ و مذهب آشنایی داشته باشد.

هر چقدر این مطالعه و آشنایی بیشتر باشد مخاطب هم احساس همدلی بیشتری با او و برنامه‌اش می‌کند. او سواد مجری را در این‌گونه برنامه‌ها تا‌حدی می‌داند که اگر نویسنده هم دچار خطا شده باشد مجری بتواند آن را اصلاح کند و بپوشاند  و اگر مطلب رسا نبود او بتواند با انتخاب لحن و رفتار مناسب آن را تفهیم کند.

او که خیلی با تقسیم‌بندی مجریان برای حیطه‌های مختلف برنامه‌سازی موافق نیست،‌ معتقد است: «اگر مجری‌ای توانایی حضور در چندین برنامه با موضوعات مختلف را داشته باشد هیچ مشکلی به وجود نمی‌آید. چه بسا مجری‌ای که به ادبیات واقف است بتواند بهتر یک برنامه مناسبتی و عزاداری را اجرا کند تا کسی که مطالعات دینی دارد اما نمی‌تواند یک بیت شعر را درست بخواند. به نظر او باید تقسیم‌بندی مجریان برای حضور در برنامه‌های مختلف براساس توانایی‌های آنها سنجیده شود.»

اما مدرس به نکته دیگری هم در این باره اشاره می‌کند و آن وجود یک شورای معارف در صدا و سیماست که سال‌هاست ترکیبش تغییر نکرده است.

این شورا با تصویب قوانینی برای ساخت برنامه‌های مناسبتی تا‌حدی دست تهیه‌کننده‌ها را برای خلاقیت و نوآوری بسته‌ است و به این ترتیب یک مجری مجبور است گاه متن‌های بسیار ضعیف، شتاب‌زده و کم عمق را بخواند؛ متن‌هایی که حتی حالت چالشی ندارند و بحث‌های معارفی را ایجاد نمی‌کنند. آن وقت چطور می‌شود انتظار داشت که تعداد مخاطبان برنامه‌های مناسبتی هر روزافزایش یابد.»

در ادامه،‌ مدرس به حضور مهمانان برنامه‌های مناسبتی اشاره می‌کند و معتقد است که در دعوت از مهمانان حتما باید اصول زیباشناسی رعایت شود و بیان شیوا، ظاهر آراسته، ادب، مخاطب‌شناسی و حتی داشتن اطلاعات تازه و به روز برای یک مهمان بسیار مهم است در حالی که مدیران گروه حتی به این مسئله نه اشراف دارند و نه معتقد به انجام آن هستند.

مدرس در پایان به برنامه رادیویی «اینجا چراغی روشن است» که در ماه مبارک رمضان سال گذشته از رادیو جوان پخش می‌شد اشاره می‌کند و می‌گوید: « این برنامه ثابت کرد که می‌توان با بهره‌گیری از متون ادبی و غنا بخشیدن به بیان یک مجری راز و نیازی را با خدا داشت که اشک مخاطب را دربیاورد و او را چند درجه روحانی‌تر کند. حتی اگر یک برنامه معارفی و مناسبتی در تلویزیون فقط بتواند برای لحظه‌ای مخاطب را درگیر کند و قلب او را بلرزاند ثواب آن بیش از ساخت چندین برنامه مناسبتی کم محتوا  اما پرهزینه و آنتن پرکن است.»

+ نوشته شده در  شنبه یکم آبان ۱۳۸۹ساعت 15:12  توسط عمو خندون-عموکیوان  | 

تاك شو

عمر تاک شوها در ایران چندان زیاد نیست که بتوان به گام‌های طی شده در این مسیر خرده گرفت.

همین که به این مقوله جذاب در تلویزیون بها داده می‌شود، غنیمت است اما نباید از یاد برد که آزمون و خطا محدوده زمانی معینی دارد و از آن پس قابل توجیه نیست.

اکنون تعداد مجریانی که قابلیت اجرای یک تاک‌شوی درست و حسابی را داشته باشند، چندان زیاد نیست و از این‌رو اجرای رضا رشیدپور با چند برنامه پرمخاطب او را تبدیل به چهره‌ای رسانه‌ای کرده است اما مسلما رشیدپور، برنامه‌ها و حتی اجرایش بدون ایراد نیست.

 ناگفته نماند که عمده ضعف، به رشیدپور برنمی‌گردد بلکه نوک پیکان این انتقاد را باید به سوی مدیریت تلویزیون نشانه گرفت که از یکسو سیاست‌های خاصی را بر برنامه تحمیل می‌کند و از سوی دیگر به خاطر واهمه از جاروجنجال‌ها و فشارهای احتمالی، قیف جذابیت این تاک‌شو را تنگ‌تر و تنگ‌تر می‌کند تا جایی که گاهی اوقات برنامه از یک گفت‌وگوی صریح تبدیل به برنامه‌ای تبلیغاتی برای شخص یا گروهی خاص می‌شود.  این اتفاق برای برنامه‌ای که با اقبال مخاطب مواجه می‌شود، گریز ناپذیر است؛ مضاف بر اینکه تلویزیون به بخش خصوصی تعلق ندارد و به نوعی بیان‌کننده گفتمان سیاسی، فرهنگی و اجتماعی نظام است که برای هر اظهارنظری در آن می‌شود تعبیر و تاویل خاصی داشت. اینجاست که انتقاد متوجه رشیدپور و گروه اجرایی برنامه می‌شود که چرا راه خود را به‌طور کامل مشخص نمی‌کنند.

پیش از این محمدرضا شهیدی فر با تاک شوی «مردم ایران سلام» نشان داد که با مشخص کردن دامنه و محدوده میهمانان و بحث ها  می‌توان پر تاثیرتر برنامه ساخت اما رشیدپور در تعیین این محدوده چندان موفق عمل نکرده است؛ روزی میهمان برنامه اش را از میان چهره‌های سینما و ورزش انتخاب می‌کند و روز دیگر پای مسئولان یا سیاسیون را به برنامه‌اش باز می‌کند.

 به‌طور قطع و یقین تفاوتی میان انتخاب چهره از میان قشرهای گوناگون نیست اما این درحالی است که لحن رشیدپور هم عوض نشود؛ به گونه‌ای که وقتی فلان بازیگر را به اسم کوچک صدا می‌زند، برای بهمان چهره سیاسی از القاب و فعل جمع استفاده نکند. البته در رفتار خودمانی، آنگونه که با دوست خود صحبت می‌کنیم، با غریبه ترها یا کسانی که با آنها رودربایستی داریم، حرف نمی‌نیم اما نباید از یاد برد که رسانه‌ای چون تلویزیون ارتباطی فراتر از گفت‌وگوهای روزمره می‌طلبد و تماشاگرانی که پای یک تاک‌شوی  تلویزیونی می‌نشینند، برایشان چندان تفاوتی نمی‌کند که میهمان برنامه چه جایگاه و شأنی برای خود قائل است؛ آنها انتظار یک برخورد صریح و روشن دارند نه اظهارنظرهایی پیچیده در لفافه تعارف و متأسفانه گاهی تملق.

اساسا بسیاری از کسانی که میهمان برنامه‌ای تلویزیونی می‌شوند به‌ویژه چهره‌های سیاسی، از قاب شیشه‌ای تلویزیون توقع تریبونی مفت و مجانی دارند که بازگو‌کننده عملکرد خود، مجموعه زیر دست شان یا جناح مورد نظرشان باشد، در حالی که برگ برنده یک مجری توانا عکس این خواسته است.

او باید بتواند درعین حفظ شأن و شئون افراد با گریزهای به موقع، به جای ایجاد تریبون برای افراد، بنا به خواسته جامعه و مردم، آنها را به چالش بکشد درحالی که اکنون چنین اتفاقی کمتر رخ می‌دهد. شاید همانگونه که گفته شد، این موضوع به دخالت‌های مدیران تلویزیون برگردد اما گریزگاه رشیدپور از افتادن به چنین دامی گزینش افرادی است که می‌تواند با صراحت لهجه بیشتر با آنها صحبت کند. این دقیقا همان انتخابی است که رشیدپور باید به آن تن بدهد و آن را درصورت مخالفت مدیران بالادست به آنها بقبولاند. 

آمار پیامک‌های تعاملی برنامه هم نشان‌دهنده همین موضوع است که علاقه مردم به چهره‌هایی که رشیدپور با آنها خودمانی‌تر است و رک و پوست کنده از آنها سؤال می‌کند به‌مراتب بیشتر از چهره‌هایی است که رودربایستی مجری با آنها  از در و دیوار برنامه می‌ریزد و حالا این وظیفه رشیدپور است که راه خود را در این میان انتخاب کند؛ ادامه همان مسیر قبلی و تکرار خود یا انتخاب‌های درست و نگه داشتن برنامه در اوج.

+ نوشته شده در  شنبه یکم آبان ۱۳۸۹ساعت 15:11  توسط عمو خندون-عموکیوان  | 

مجري قلابي الان كجاست؟!!

سرقت مجری قلابی صدا و سیما از مهدکودک‌ها

حادثه > داخلی  - گروه حوادث همشهري آن لاين:
پلیس در تعقیب مرد سارقی است که با شگرد عجیبی دست به سرقت از مهد کودک‌های پایتخت می‌زند.

‌این مرد با معرفی خود به‌عنوان مجری مطرح صدا و سیما، به مهدکودک‌های مختلف می‌رود و در فرصتی مناسب نقشه سرقت‌هایش را عملی می‌کند.

چندی قبل، مسئول مهدکودکی در جنوب تهران به شعبه اول بازپرسی در دادسرای بعثت رفت و از مجری قلابی صدا و سیما که اقدام به سرقت از مهدکودک وی کرده بود شکایت کرد.

این مرد به قاضی کیانی گفت: مشغول انجام کارهای روزانه مهد کودک بودم که مردی وارد دفترم شد و با نشان دادن کارت‌های تبلیغاتی و‌ یک سی‌دی که ادعا می‌کرد متعلق به برنامه‌های خودش است، مدعی شد که می‌تواند برای بچه‌ها برنامه‌های شاد و مفرحی در طول هفته برگزار کند.

مرد شاکی افزود: از آنجا که به اجرای چنین برنامه‌هایی برای بچه‌ها نیاز داشتیم، با پیشنهاد او موافقت کردم و از وی خواستم تا به مناسبت تولد یکی از بچه‌ها، در مهدکودک ما برنامه اجرا کند. او هم قبول کرد و قرار شد با حضور وی برنامه شادی برای بچه‌ها اجرا شود.

چند روز بعد از این ماجرا بود که مرد جوان برای گرفتن دوربین فیلمبرداری به دفترم آمد و من هم دوربین را در اختیارش قرار دادم تا مقدمات برنامه‌اش را انجام دهد، اما وقتی برای چند لحظه دفترم را ترک کردم، وی با سرقت گوشی تلفن همراه و دوربین فیلمبرداری پا به فرار گذاشت.

با طرح این شکایت، به دستور بازپرس پرونده، تحقیقات پلیسی برای شناسایی و دستگیری مجری قلابی  آغاز شد. در حالی که تحقیقات ادامه داشت ماموران با شکایت مشابه دیگری مواجه شدند که درجریان آن،  مرد ناشناسی با معرفی خود به‌عنوان مجری صدا و سیما وارد مهدکودک‌ دیگری  شده و بعد از جلب اعتماد مدیران آنجا، نقشه سرقت‌های خود را عملی کرده است.

بازپرس کیانی با بیان این خبر گفت: بررسی‌ها نشان می‌دهد این مرد در تمامی سرقت‌هایش با ارائه یک سی‌دی از عکس‌هایی که وی با هنرپیشه‌های مشهور برنامه‌های کودک گرفته بود طعمه‌هایش را فریب داده و اعتماد آنها را به‌خود جلب می‌کرد.

وی با بیان اینکه تحقیقات برای دستگیری این مرد سارق ادامه دارد، در هشداری به مسئولان مهد کودک‌ها از آنها خواست درصورت مشاهده فردی که با این شگرد قصد جلب اعتماد آنها را دارد، ماجرا را به سرعت به پلیس اطلاع دهند.

+ نوشته شده در  شنبه یکم آبان ۱۳۸۹ساعت 15:9  توسط عمو خندون-عموکیوان  | 

ازمجري هايي كه مثل ربات اند تا رباتهايي كه مجري اند!!

سورنای ایرانی مجری همایش می‌شود

دانش > روبات  - همشهری آنلاین:
طراحی و ساخت ربات انسان‌نما، یکی از فناوری‌های در حال رشد در سطح جهانی است، که تاکنون دانشگاه‌ها و صنایع مطرح دنیا پیشرفت‌های زیادی در این حوزه داشته‌اند.

اگر تا چند وقت دیگر شاهد بودید که یک مراسم ایرانی را یک ربات مجری گری می کند، زیاد تعجب نکنید چرا که قرار است نسل‌های بعدی سورنای ایرانی توانایی اجرا در یک همایش را داشته باشند.

سورنای 2 که دیروز در مراسم روز صنعت و معدن رونمایی شد، نسبت به نمونه قبلی خود سورنای 1 که در آذر ماه سال 87 رونمایی شده بود، نمونه ای تکامل یافته تر است: سورنا 1 تنها به عنوان نمادی برای «اعلام آغاز پروژه طراحی، ساخت و هوشمند سازی روبات انسان نما»، در سال 1387 ارائه شد.

این ربات دارای قابلیت حرکت بر روی مسیر از قبل تعیین شده توسط موتورهای DC و سیستم مسیریاب و همچنین، حرکت و فعالیت به صورت دستی از طریق اپراتور بود. علاوه بر این، سورنا1 قابلیت تکلم متن های از پیش تعیین شده (در تمامی مراحل فعالیت) را نیز داشت.

حمید طاهباز توکلی، دبیر انجمن تخصصی تحقیق و توسعه صنایع و معادن با بیان این مطلب، خصوصیات نسل دوم سورنا را اینچنین عنوان می کند: نسل دوم سورنا در اندازه و وزن مشابه یک انسان، ساخته شد. سورنا2 قادر است همانند یک انسان ولی با سرعتی آهسته تر و با ترکیبی از حرکات دست، سر و پا گام بردارد. این روبات 145 سانتی متری 45 کیلوگرم وزن دارد، با حفظ تعادل قدم بر می دارد، در پایین تنه 12 درجه آزادی، در دست ها 8 درجه آزادی و 2 درجه آزادی در سر دارد، پردازنده های داخلی اش میکروکنترلرهای AVR, DSP است و به دوربین، میکروفن و speaker مجهز است.

طراحی مکانیکی بدنه سورنا2 به گونه ای صورت گرفته است که بیشترین درجات آزادی قسمت های مختلف بدن تأمین گردد. برای تأمین حرکت روان، با دقت بالا و بدون لقی مفاصل، از هارمونیک درایو استفاده شده است. به علاوه تیم سازنده از سنسورهای فشار در کف پای سورنا استفاده کرده اند تا این روبات حرکت بهتر و متعادل تری داشته باشد.

کدام روبات‌ها انسان نما هستند؟

آدم آهنی یکی از رایج ترین اسباب بازی های دهه گذشته بچه ها در بسیاری از کشور هاست. روبات های کوچکی که راه می روند، چند جمله آدم آهنی وار می گویند و احیانا نور قرمزی منتشر می کنند و ...

اما آیا این اسباب بازی ها را می توان یک روبات انسان نما نامید؟ در تعریف روبات انسان نما گفته می شود که هر روباتی که به شکل انسان باشد، روبات انسان نما نامیده می شود یعنی دو پا، دو دست و بالاتنه داشته باشد.

حتی در این دیدگاه نیز نمی توان آدم آهنی ها را روبات انسان نما نامید چون سایز کوچکی دارند و همین تولید روبات در سایز واقعی انسان کار را بسیار دشوار تر می کند. اما  از دیدگاه آکادمیک، روبات انسان نما به روباتی گفته می شود که قادر به انجام اعمال انسانی باشد. از این منظر شباهت ظاهری به انسان از اهمیت کمتری برخوردار است ولی به هر حال یکی از مشخصه های رباتهای انسان نما، شباهت فیزیکی و ظاهری او به انسان است، چرا که همین شباهت ظاهری به انسان موجب احساس خوب و بهتری نسبت به آنها می شود.

هدف از طراحی، ساخت و هوشمند سازی این نوع روبات ها، استفاده از آن‌ها در موقعیت‌های کاری حساس و دشوار به جای انسان و یا به عنوان همکار در کنار انسان است.

روبات‌های انسان نما براساس ویژگی‌های فیزیکی بدن انسان طراحی می شوند و می‌توانند کارهای مختلفی را که حتی برای انسان خطرناک یا طاقت فرسا است انجام دهند مثل: حضور در میادین مین و محیط‌های رادیواکتیویته، حرکت در مناطق صعب العبور به منظور امداد یا تحقیقات علمی، استفاده در صنایع فضایی و نظامی و همچنین در محیطهای اجتماعی مثل منازل به عنوان خدمتکار، نیروی کار و . . .

نمونه های پیشرفته تر این روبات ها شبیه انسان دارای احساس هستند و در برخورد با حوادث و مسایل مختلف از خود واکنش نشان می دهند. در این روباتها، بخشی وجود دارد که به عنوان مغز روبات عمل می کند. در این بخش اطلاعات دریافتی از حسگرها، تجزیه و تحلیل شده و دستورات لازم به مفاصل و بازوها فرستاده می شود. این روباتهای انسان نما دارای یک سیستم مبنایی هستند و از نوعی هوش مصنوعی برخوردارند که به کمک نرم افزارهای مخصوص که در طراحی آنها به کار رفته است، همانند مغز انسان داده های ورودی را پردازش می کند و قادر به تصمیم گیری است.

 دست پخت متخصصان ایرانی 

حدود یک دهه است که دلبری روبات‌های ژاپنی آغاز شده است. در این سال ها عادت کرده ایم که هر از چند گاهی شاهد شیرین کاری جدیدی از آسیمو روبات انسان نمای شرکت هوندا باشیم. یا اخبار کرکری خوانی  هیتاچی برای هوندا را دنبال کنیم که معتقدند سریع ترین روبات انسان نما را ساخته اند و عمیو (Emieue) ی آنها خیلی سریع تر از آسیوی هوندا راه می رود.

شاید قبلا تصور می شد که بومی کردن چنین فناوری پیچیده ای ده ها سال طول بکشد. اما، تنها پس از گذشت 10 سال متخصصان کشورمان توانستند رباتی بسازند که راه برود و حرف بزند: « طراحی، ساخت و هوشمند¬سازی ربات انسان¬نما با ابعاد و وزن نزدیک به انسان، که قابلیت انجام رفتارهای دقیق و نرم مشابه رفتارهای انسانی را داشته باشد، هدف اصلی پروژه سورنا است.»

از مجموع حرکات و رفتارهای انسانی، در حال حاضر سورنا از عهده کارهایی چون مسیریابی به کمک مادون قرمز، قابلیت حرکت به کمک دو چرخ بر روی مسیر از قبل تعیین شده، حفظ تعادل، هماهنگی سر و دست و پا و قدمها و همچنین سخنگویی طبق متنهای از پیش تعیین شده برمی آید. نشستن بر صندلی و بالا رفتن از پله ها از کارهای دیگری است که برای سورنا پیش بینی شده است. اکنون تیم سازنده این روبات در تلاشند تا مهارت های دیگری مانند شنوایی و بینایی را به آن اضافه کنند، سطح هوشمندیش را ارتقا دهند و همچنین سرعت گام برداشتن سورنا را بیشتر کنند.

طبق پیش بینی ها قرار است سورنا در سال 90 توانایی مدیریت و اجرای همایش را داشته باشد.

این روبات ایرانی حاصل همکاری میان «انجمن تخصصی مراکز تحقیق و توسعه صنایع و معادن» با  تیم «مرکز وسایل نقلیه پیشرفته (CAV)» دانشکده مهندسی مکانیک پردیس دانشکده‌های فنی دانشگاه تهران است. البته در اجرای پروژه سورنا در دانشگاه تهران که یک پروژه فرارشته ای محسوب می شود، از همکاری چند گروه تخصصی رباتیک در داخل کشور نیز بهره برده شده است.

+ نوشته شده در  شنبه یکم آبان ۱۳۸۹ساعت 15:5  توسط عمو خندون-عموکیوان  | 

پريچهر بهروان و اجرا هاي به ياد ماندني

دنیای من و رادیو 

ای ، ای رادیو!

رادیو ، رادیو ، به تو من مدیونم .

وقتی به تو گوش می کنم ، غم را از دلم می بری .

و تمام ستاره ها را در اتاق کوچک من جمع می کنی .

ای ، ای رادیو !

تو بهترین دوستِ منی . تو به من روح و جنبش و نشاط می دهی.

تویی که به من طعم شادی های ناشناخته را چشاندی .

ای رادیو ! تابش بی کران سپاسم از آن توست . رادیو ، رادیو!

 موقعی که به مدرسه می رفتم و کوچک بودم همیشه یادمِ که رادیو توی آشپزخونمون روشن بود مامانم که کار می کرد رادیو هم مونس او بود . همون موقع بود که برنامه کار و کارگر پخش می شد زودتر از اون برنامه هم صبح بخیر کوچولو بود و صدای عذرا وکیلی که من با اون برنامه صبحانه می خوردم.قبلش هم برنامه خانه و خانواده رادیو که صدای فاطمه ی بیدمشکی بود و هرمز شجاعی مهر . شبها هم که بابام از سرکار می آمد قصه ی شبِ رادیو رو گوش می داد و در انتهای شب که برنامه خوبی بود صدای پریچهر بهروان و امیر نوری خوب یادم که چقدر متون ادبی رو این دو گوینده زیبا می خواندند.

اون وقت ها رادیو توی همه ی خانه ها از صبح تا شب روشن بود و همه مردم بیشتر وقتشون رو با رادیو سپری می کردند . جمعه ها هم که برنامه صُبح جمعه با شما گل سرسبد همه برنامه های رادیویی بود جمعه ها صبح یادم که توی هر خانه ای که می رفتی داشتن صبح جمعه با شما را گوش می دادن . حتی یادم ِ توی مغازه ها هم که برای خرید می رفتیم مغازه داران هم رادیو شون روشن بود و به صبح جمعه با شما گوش می دادن . توی تاکسی ها و اتوبوس ها همین طور بود . خلاصه یک ایران بود و یک صبح جمعه با شما و هنرمندانش . حتی یادم معلم ها مونم به این برنامه گوش می دادن و سر کلاس درباره ی این برنامه حرف می زدن یادش بخیر چه روز های خوبی بود و پر خاطره آشنایی و دل بستگی من به رادیو از همین برنامه صبح جمعه با شما شروع شد . خیلی به این برنامه عادت کرده بودم باید هر جمعه ساعت 30/8  یعنی نیم ساعت زودتر از ساعت شروع شدنش از خواب بیدار می شدم و صبحانه می خوردم تا این برنامه شروع بِشه . کنار رادیو می نشستم تا آخر برنامه از جام تکان نمی خوردم صبح جمعه شده بود دوست صمیمی من یک هفته دل تنگش می شدم . بعد کم کم به ذهنم رسید که این برنامه رو روی نوار ضبط کنم تا در طول یک هفته به برنامه گوش بدم . شده بودم شیفته ی مسابقه های صبح جمعه مسابقه ی حضور ذهن که پریچهر بهروان با خبرگی تمام اجرایش می کرد . جواب بر عکس دادن شرکت کننده به سوالات خانم مجری خوش صدا و خوش ذوق . منم تند تند از این طرف جواب می دادم الان شبِ بله – شبا ماه توی آسمون نه خیر – قُد قُد صدایی سگِ بله .. وای چقدر شنیدنی و لذت بخش بود. بعد از چند وقت حالا دیگه یاد گرفتم که چه طوری با برنامه ارتباط برقرار کنم . نمایش نامه ها شو با دقت گوش می دادم و جوابِ مسابقه رو پیدا  می کردم و با نامه براشون پست می کردم به آدرس تهران میدان 15 خرداد تولید رادیو برنامه صبح جمعه با شما مربوط به مسابقه شماره ی 2 . اما هیچ وقت برنده نشدم . تا این که یک هفته شنیدم یکی از دوستام با خواهرش رفته بود به عنوان تماشاچی به رادیو برای صبح جمعه با شما یادش به خیر ایام عید بود . دوست داشتم زودتر تعطیلات تموم بشه و به مدرسه برم و شادی زرگر رو ببینم و ازش بپرسم که چه طوری رفته به رادیو . خلاصه بعد از تعطیلات زرگر رودیدم و شماره تلفن رو ازش گرفتم و ثبت نام کردم و روز 3 اردیبهشت ماه 69 بود که با خواهرم رفتیم میدان ارک و حیاط با صفای رادیو استودیو 8 ساعت 1 بعدازظهر بود هنرمندان برنامه توی استودیوی8 بودند اصلاً فکر نمی کردم رادیو این شکل باشد تصورات من جور دیگری بود . بیشتر از همه منتظر دیدن مجری صبح جمعه بودم از بس که خوب برنامه رو اجرا می کرد و یک عضو مهم برنامه بود به قول مادر بزرگم مرضیه حیدری که می گفت : بهروان مثل بلبل حرف میزند تصور مادر بزرگ این بود که بهروان باید آدم با نمکی باشه که بود . تصور مادر بزرگم درست بود . آخه خانه ی مادر بزرگم هم جمعه صبح ها همه صبح جمعه روگوش می دادن – خلاصه تصور من از هنرمندان این برنامه اصلاً شبیه به واقعیت نبود خصوصاً در مورد خانم مجری ، پریچهر بهروان وقتی برنامه تمام شد با خواهرم رفتیم که با خانم بهروان حرف بزنیم خواهرم بهش گفت : که مادر بزرگم به شما میگه بلبل صبح جمعه و منم گفتم که شما چقدر با اون چه که من تصور می کردم فرق دارین و خانم مجری مهربان که خندید و تشکر کرد و رفت و ما هم آمدیم خانه و تا چند روز از رادیو و فضای آن جا گفتیم . اصلاًًًً فکر نمی کردم که یک روزی خودم بشم کارمند رادیو و محیط کارم همون رادیو ارک باشه و کنار استودیوی8 باشم و خاطراتم زنده بشه . من به رادیو گوش کردنم ادامه دادم مرتب برنامه های مختلف رادیو را گوش می کردم آخه رادیو از 1 شبکه سراسری شده بود 2 شبکه تهران و سراسری. حالا هرجا می خواستم برم رادیو خونمون رو می بردم که راحت تر گوش کنم . یادش به خیر حتی بعضی وقتها یک رادیو قدیمی رو که خیلی کوچک بود می بردم توی مدرسه و زنگهای تفریح ویژه برنامه ی صبح جمعه رو در دهه فجر با دوستانم گوش می کردیم کم کم با گوینده ها و مجری های دیگه ی رادیو هم آشنا شدم . مریم نشیبا، شهین مهین فر، مهین احمد پور، مهران دوستی، نورشاهی، حسین اسکندری... حالا با گوش دادن به رادیو و مطالعه ی کتاب اطلاعاتم بیشتر شده بود و کم کم در مسابقه های رادیویی شرکت می کردم و برنده می شدم و جایزه می گرفتم . اولین جایزه ام یک رادیو 2 موج پارس بود که قرمز رنگ هم بود در مسابقه ی 20 سوالی صبح جمعه شرکت کردم و برنده شدم حالا دیگه رادیو دو موج همه جا همه جا دنبالم بود . توی خیابون توی پارک و کنار دریا و جنگل حالا شده بودم شنونده ی پروپا قرص و ثابت بسیاری از برنامه ها . عصر تهران صبح جمعه با شما . دل انگیزان- رادیو پیام و تهران درشب – راه شب . هرجا گوینده های رادیو بودند می رفتم می دیدمشون تا باهاشون آشنا بشم و بگم بهشون که شنونده ی برنامشون هستم . فاطمه بیدمشکی و مهین احمد پور – مریم نشیبا – مریم واعظ پور – فاطمه نیرومند و مریم مه نگار و پریچهر بهروان را باز هم از نزدیک دیدم و باهاشون آشنا شدم . حالا بیشتر احساس صمیمیت می کردم . دیگران را هم تشویق می کردم که رادیو رو گوش بدن – حالا دیگر میدان 15 خرداد و شبکه ی رادیوی تهران و پیام برای گوش می دم و خودمم توی رادیو کار می کنم . هر وقت منو می دید می گفت بااون صدای بچه گانه و شیرین نمی ری اداره! سال 1381 بود که با نوشتن نامه ای برای روابط عمومی رادیو پیام ازشون خواستم که اجازه بدن در بخش عصرگاهی 5 شنبه ی آن سالها که آقای نعمت رئوفی تهیه کننده و پریچهر بهروان گوینده اش بود حضور پیدا کنم . این اجازه رو به من دادن و 4 ساعتی در پخش پیام بودم و و خیلی حس خوبی داشتم این بار با دقت بیشتری ساختمان و حیاط رادیو و استودیو های پخش را نگاه کردم با خود گفتم یعنی میشه که منم یک روز این جا کار کنم . همان زمان برنامه ی ادبی از رادیو تهران پخش می شد با نام باغی در صدا هر روز درباره ی یک شخصیت ادبی کشورمون صحبت می کردند برنامه ی وزینی بود و منم که به ادبیات علاقه فراوان داشتم .  هر روز این برنــامه رو گـــوش می دادم و با برنامه تــماس می گرفتم و شعری نثری براشون می خواندم تا این که ازقضا روزی سردبیر برنامه پاسخگوی تلفن بود و منو شناخت گفت شما هروز تماس می گیرید و اطلاعات ادبی خوبی داری تمایل داری با ما همکاری کنی و منم که آرزوی چندین و چند ساله ام بود خیلی خوشحال شدم و ابتدا در بخش ارتباطات برنامه مشغول به کار شدم بعد از گذشت چند ماه کار ادیت را یاد گرفتم و تا امروز هم به کار ادیت مشغولم نا گفته نماند که در طول دو سال گذشته برنامه هایی را هم سردبیری کرده ام چه تولیدی و چه زنده . که تجربه خوبی برایم بوده اند قصد آن دارم که بعد از فراغت از تحصیل کار برنامه سازی را جدی تر ادامه دهم تا درآینده تهیه کننده بشم این آرزوی من است . کار در رادیو واقعاً لذت بخش است هنوز هم با رادیو صمیمی هستم و بیشتر اوقاتم را با رادیو می گذرانم . امیدوارم بتوانم فرد موثر و موفقی در رادیو بشم . رادیو آدم های موفقی را به تلویزیون معرفی کرده – اکثر آدم ههای موفق تلویزیون رادیویی هستند . دوستت دارم رادیو – حدود 19 روز دیگر 68 سالگی رادیو  در ایران است . تولدت هم مبارک دوست مهربان صمیمی ام . الهی که هزار سال شوی    

+ نوشته شده در  ساعت 15:29  توسط معصومه خياطون 
+ نوشته شده در  شنبه یکم آبان ۱۳۸۹ساعت 14:54  توسط عمو خندون-عموکیوان  | 

گريم خيلي به كار بازيگرا و مجريان برخي از برنامه ها ميآيد

تغییر قیافه بازیگران هالیوود پس از گریم


1. جانی دپ - آلیس در سرزمین عجایب

جانی دپ مجبور بود روزی سه ساعت به صورت ثابت روی صندلی گریم بنشیند تا آرایش عجیبی که در فیلم آلیس در سرزمین عجایب داشت روی صورتش انجام شود.


بقیه بازیگران را در ادامه می توانید ببینید

2. ربکا رومجین- ایکس من و ایکس من

اینکه یک نفر کاملا شکل و شمایلش را تغییر دهد و از نوک پا تا سر با رنگ آبی نقاشی شود برای مدل سابق ویکتوریا سکرت یعنی «ربکا رومجین» کار راحتی نبود. این کاری نیست که بقیه مدل‌ها‌ انجام دهند.

3. براد پیت- مورد عجیب بنجامین باتن

در این فیلم انگار مجسمه هشتاد سالگی براد پیت را ساخته باشند بعد هم یکی دیگر در سن 70 سالگی و دوباره یکی دیگر در سن 60 سالگی و الی آخر تا سال‌ها‌ی عمر یک مرد را به خوبی نمایش دهند. در این فیلم براد پیت حسابی خودش را به دست گریمورها سپرد.

4. جیم کری- How the Grinch Stole Christmas

او مجبور بود روزی 4 ساعت روی صندلی آرایشگران خم به ابرو نیاورد! و این برنامه برای مدت 5 ماه تکرار می‌شد. اما می‌دانیم وقتی این فیلم به نمایش درآمد همه را هیجان زده کرد.

5. ران پرلمن- پسر جهنمی

جیک گاربر هنرمند آرایشگر توضیح می‌دهد که که آرایش پرلمن در این فیلم تشکیل شده بود از تکه‌ها‌ی فوم اعضای مصنوعی، شامل یک پوشش برای فرق سر و یک پوشش برای کل صورت که کل صورت به جز لب پایینی را می‌پوشاند.

6. بنسیو دل تورو- مرد گرگی

تبدیل کردن بنسیو دل تو رو به مرد گرگی با استفاده از جزئیات ترسناک کار ریک بیکر هنرمندی است که شش بار برنده اسکار شده است. او هر روز از موهای شل بر روی صورت بنسیو دل تورو استفاده می‌کرد و هر روز مجبور بود سه ساعت زمان صرف کند تا آن موها را از روی صورتش بردارد تا بتواند برای فیلم آماده شود.

7. رابین ویلیامز- خانم دابت فایر

خانم دابت فایر نام فیلم کمدی آمریکایی در سال 1993 با هنرنمایی رابین ویلیامزاست. او در این فیلم نقش پیرزن 60 ساله ای را بازی می‌کند. تغییر چهره و شخصیت ویلیامز در قالب یک فرد دیگر 4 تا ساعت در روز زمان می‌طلبید. اما در پایان آکادمی ‌اسکار با دادن جایز بهترین آرایش جواب این زحمات را داد.

8. مارلون و شاون وایانس- بچه‌ها‌ی سفید

تغییر شکل دو برادر آمریکایی- آفریقایی مارلون و شاون وایانس به شکل دو زن بلوند چشم آبی در کمدی «بچه‌ها‌ی سفید» سال 2004 فوق العاده جالب بود. آرایشگران برای هر بازیگر در روز بیش از 4 ساعت زمان می‌گذاشتند. این پروسه بسیار طولانی و ‌پرزحمت بود و گچ‌ها‌ی زیادی هم برای مالیدن روی صورت این دو برادر مصرف شد!

9. رالف فیینس- هری پاتر و جام آتش

رولینیگ «ولدمورت» را شیطانی‌ترین جادوگر در طول هزاران هزاران سال می‌داند. او با دقت شرح می‌دهد که او بیمار روانی خشمگین، عاری از واکنش‌ها‌ی انسانی نسبت به رنج‌ها‌ی مردم... گریم او روزی دو و نیم ساعت زمان می‌برد.

10. مایک مایرز- قدرت‌ها‌ی اوستین

با کمک هنرمند گریمور نامزد اسکار به نام میشل بروک و مایک اسمیتسون، چهره جالب و متفاوتی برای مایک مایرز در فیلم قدرت‌ها‌ی اوستین درست کردند!

+ نوشته شده در  شنبه یکم آبان ۱۳۸۹ساعت 14:20  توسط عمو خندون-عموکیوان  | 

محسن افشاني و ما

بیوگرافی محسن افشانی


محسن افشاني اين مجري و بازيگر در يازدهم فروردين 1368 چشم به جهان گشود . رشته اش در دبيرستان رياضي فيزيك بوده . از كودكي دوست داشت بازيگر بشه ولي با دادن تستي سر از كار مجري گري در آورد.

اولين برنامه اش در مجري گري آستانه بود بعد در برنامه هاي «ما دو تا»، «بوم سفيد» و «سلام بهار» نيز به عنوان مجري ظاهر شده و در حرفه بازيگري در گاراگاهان و ترانه مادري حضور داشته. شيرين ترين خاطراتش رو اتفاقاتي مي دونه كه در حين مجري گري زنده براش مي افته. در وب نويسي هم دست داره و 2.5 سال نيمه كاره وب نويسي انجام داده .دوستانش از خطش خيلي تعريف مي كنند.



بیوگرافی محسن افشانی



حرفهاي خصوصي :

تکیه کلام:عسیسم .شبيه پدر بزرگشه


خواننده مورد علاقه محسن:احسان خواجه امیری و محسن نامجو


بازيگر مورد علاقه : حامد بهداد


مجري مورد علاقه : رشيد پور


بهترين فيلم : نقاب

محل اقامت : تهران پارس

 غذاي مورد علاقه : كوكو سيزي

 اغلب عصباني نمي شه و اگه عصباني بشه زمين و زمان به هم مي دوزه

 درس مورد علاقه : جغرافي

 عدم تخصص : خانه داري!

 صدقه دادن را خيلي دوست دارد

 تافل مي خونه

 ازبادمجان. پياز. كدو.فلفل دلمه اي در غذا ها وواژه ي تكرار بدش مياد

هنگام عصبانيت ايت الكرسي مي خونه

 رنگ مورد علاقه : قرمز

 ترس از رفيق بد داره

 شغل پدر : چوب و دكوراسيون داخلي

 بهتري سال زندگي اش:سال1393 كه پدرش قصد داره كت و شلوار دامادي تنش كنه

 آخرين باري كه گريه كرده چند ماه پيش بوده .كنار جسم بي جان پدر بزرگش

 به همسایه هاشون میگه خاله

 ماشين : 206 مشكي

 گوشي : N95:cheshmak::gol:

بیوگرافی محسن افشانی


بیوگرافی محسن افشانی


+ نوشته شده در  شنبه یکم آبان ۱۳۸۹ساعت 14:14  توسط عمو خندون-عموکیوان  | 

مطالبي از استاد سروش و دكتر آذري

گروه خبری: سازمان صداوسیما

تاریخ ارسال: دوشنبه، 11 آذرماه 1387  


کیفیت گویندگی و مجری‌گری در سازمان صدا و سیما


محمدحسین سروش در برنامه گفت و گوی روز با تاکید بر تعریف واژه گویندگی گفت: گوینده ها می روند ولی گویندگی می ماند، چرخه سرجایش است، گویندگان تا زمانی که دوره گویندگی را طی نکنند و قدرت تبیین و انتقال مفاهیم متن را بلد نباشند حق ندارند روی صندلی اجرا بنشینند. 


محمدحسین سروش در برنامه گفت و گوی روز با تاکید بر تعریف واژه گویندگی گفت: گوینده ها می روند ولی گویندگی می ماند، چرخه سرجایش است، گویندگان تا زمانی که دوره گویندگی را طی نکنند و قدرت تبیین و انتقال مفاهیم متن را بلد نباشند حق ندارند روی صندلی اجرا بنشینند.

برنامه گفت و گوی روز رادیو گفت و گو با حضور فواد باوان ،گوینده خبر ؛ محمدحسین سروش، مدرس گویندگی و اجرا؛ آذری، عضو هیئت علمی دانشگاه و اسماعیل میر فخرایی ، گوینده و کارشناس مجری رادیو گفتگو به بررسی مبحث گویندگی و مجری گری در سازمان صد او سیما پرداخت، آنچه می خوانید بخش اول این گفت و گو است.

فواد بابان در برنامه گفت و گوی روز با بیان این مطلب که روند اجرا و گویندگی در ایران از 30 سال پیش تا به امروز یک روند صعودی داشته است، اظهار داشت: در سال های ابتدایی انقلاب، بسیاری از گویندگان سازمان صدا و سیما یا اخراج شدند و یا از این سازمان رفتند، در اوایل این سال ها ما دست و پا می زدیم و یا اینکه باب گویندگی همیشه باز بود، متاسفانه یا از آن استقبال نشد و یا روش گزینش و انتخابات و چارت سازمان درست نبود، تا اینکه راه و روش خودش را پیدا کرد و امروز از طریق روش ها و اصلوب های درست پیش می رود.

میرفخرایی با اشاره به این نکته که با صد در صد سخنان بابان موافق نیستم و تنها با 50 درصد آن موافقم ،به رادیو گفت و گو گفت: اول از همه بیاییم بین گویندگی و اجرا تفاوت قائل شویم و مسئله گویندگی را بیشتر در رادیو ببینیم.

وی افزود: در رادیو گوینده بیشتر می تواند توصیف شود، در حالیکه در تلویزیون با اجر سروکار داریم.

میرفخرایی ادامه داد: من گویندگی و اجرا را بخشی از کار تولید می بینم، یعنی چنانچه تولید یک برنامه تلویزیونی با اتکا به تئوری ها و برنامه ریزی های موجود باشد،گویندگی هم درست می شود.

گوینده و کارشناس مجری رادیو گفتگو تصریح کرد: ما از آنجایی دچار مشکل می شویم که گوینده از مسائل تولیدی ( نه فنی ) دور می افتد و فضای تولید را نمی شناسد، در رادیو هم تا حدی همین است و گاه گوینده فرق FM و AM را نمی داند که این در نوع گویندگی تاثیر دارد.

میرفخرایی گفت: گوینده باید درسازمان صدا و سیما برای کار گویندگی تربیت شود، اگر در رادیو در سال های گذشته ما گویندگان باتجربه و عالمی داشتیم که از فضای ادبیات مملکت می آمدند و واقعا هم کارهای مثبتی کردند که متاسفانه بعد از 30 سال اثری از آنها باقی نمانده، در مورد تلویزیون علی الخصوص باید در نظر بگیریم که مجری و گوینده در حقیقت با کادر تولیدی تربیت شود که در گذشته هم همینطور بود.

وی ادامه داد: بنده زمانی که سال 45 برای گویندگی به تلویزیون آمدم، بنده را کلاس کارگردانی، تهیه کنندگی و .. فرستادند، چه گوینده ای که برای رادیو کار می کند و از منشا ادبیات می آید و چه گوینده تلویزیون باید دانش کار خود را داشته باشد و تداخل شغلی هم انجام نشود، چیزی که متاسفانه اتفاق افتاده ، یعنی کار دوبلاژ با گویندگی و کار هنرپیشگی با اجرا اشتباه شده است.

محمد حسین سروش در برنامه گفت و گوی روز با تاکید بر تعریف و تبیین مفهوم گویندگی گفت: گوینده ها رفتند ولی گویندگی می ماند، چرخه سرجایش است، گویندگان تا زمانی که دوره گویندگی را طی نکنند و قدرت تبیین و انتقال مفاهیم متن را بلد نباشند حق ندارند روی صندلی اجرا بنشینند.

این مدرس گویندگی و اجرا با اشاره به این مطلب که جامعیت اجرا با مدیریت میز ارتباط رسانه ای مرتبط است، اظهار داشت: من نمی دانم چه کسی با چه شهامتی به یک خانم یا آقای 4-23 ساله این اختیار را می دهد که مجری شود.

وی تعریف موجز گویندگی را قدرت تبدیل متن مکتوب به متن ملفوظ دانست و افزود: گوینده باید با مهارت متن خاموش به متن ملفوظ را داشته باشد.

سروش درباره تفاوت گوینده و مجری به رادیو گفت و گو گفت: از مزیت های مجری اجتهاد رفتار ، قدرت برگزار کردن مصاحبه و مدیریت میز، بداهه گویی و خلق عبارت، واژه و جمله در زمان، بدون حالت تکراری است و در مقابل گوینده نیز بایستی توانایی حرف زدن از روی متن را داشته باشد و به قدری مسلط باشد که نفس به نفس با مخاطب همراه شود.

دکتر آذری، دیگر میهمان برنامه گفت و گوی روز با عنوان "کیفیت مجری گری و گویندگی در صدا و سیما" گفت: اگر ارتباط را هنر انتقال اطلاعات و ارزش ها از یک شخص به شخص دیگر تعریف کنیم و این را بپذیریم که به جای اشخاص رسانه ها جایگزین شده اند، باید بین اینکه ارتباطی می خواهیم ایجاد کنیم و یا ارتباطی از قبل وجود داشته فلسفه ای قائل شویم.

وی افزود: این فلسفه در نسل جوان از بین رفته یا بالکل رعایت نمی شود، با در نظر گرفتن اینکه علم حرف نهایی را می زند، خیلی مهم است که ببینیم پیشینیان چگونه عمل می کردند.

این عضو هیئت علمی دانشگاه با تفکیک تعریف ارتباط و رابطه تاکید کرد: رابطه نوعی روند یا فراگرد ارتباطی است که همیشه وجود دارد و با مخاطب عام صورت می گیرد، در حالیکه ارتباط ، ایجاد صمیمت کرده و با نوعی دوام همراه است.

وی ادامه داد: دوستان گاه زمان اجرا، تفاوت ارتباط و رابطه را در نظر نمی گیرند و چنان صمیمی می شوند که نقش یک معلم را بازی می کنند، گویی که مخاطب پیرو محض است.

+ نوشته شده در  شنبه یکم آبان ۱۳۸۹ساعت 13:58  توسط عمو خندون-عموکیوان  | 


کلبه حسین وکیلی زارچ(مجری/گوینده/شاعر)

ما بدان مقصد عالی نتوانیم رسید هم مگر پیش نهد لطف شما گامی چند....نظر بده لطفاَ

برای اینکه مجری موفقی بشوید باید چند شرط اصلی رو رعایت کنید تا مردم شما رو قبول کنند:

1.قبل از هر چیز باید پیش درآمد ها رو رعایت کنید، و اولین مورد قیافه خوب داشتنه..اگه فرد خوش قیافه ایی نیستید نصیحت میکنم اصلا وارد این عرصه نشید. چون اولین چیزی که از نظر یک ببیننده مهم است و باید شما رو با چشمانش ببینه چهره و صورت شماست.

2.مسئله بعد نوع پوشش شماست.پوشش یک مسئله اساسی برای یک مجریست .چون یک مجری کانون توجه هات است و همه او را میبینند. پس به خاطر همین یک مجری باید روی این اصل مهم سرمایه گزاری کند.کت شلوار برای آقایان و استفاده رنگ های جذاب برای خانم ها میتواند به این مسئله رنگ و بوی خوبی بدهد..ست کردن لباس ها و آرایش سر و صورت نیز مهم است...وهمه این ها به سلیقه فرد مجری برمیگردد که چگونه و با چه لباسی وارد صحنه شود..اما توجه داشته باشید منظور از لباس خوب خریدن لباس گران قیمت نیست بلکه میتوان با خرید لباس ارزان قیمت اما با رنگ های زیبا و خرج کردن سلیقه برای ست کردن آن توجه بیننده را جلب کرد و بیننده را از لحاظ چشمی ارضا کرد.

3.اما توجه داشته باشید هرکس که لباس زیبا و کت و شلوار پوشید مجری نمیشود. یک مجری باید شرایط دیگه ایی هم داشته باشد تا مورد قبول عامه مردم قرار بگیرد.و موضوع بعد خوش رویی مجریست مجری باید خوش رو باشد  و چهره گشاده ایی داشته باشد تا بیننده با او ارتباط تصویری برقرار کند.

4.موضوع بعد که دیگر از بعد تصویری خارج میشود.صداست.اگر مجری صدای دلنشین و محکمی نداشته باشد مجری خوبی نمیشود و مردم او را پس میزنند.رنج صدای مجری باید متفاوت و دارای فراز و فرود های زیادی باشد و مجری باید بتواند کنترل روی صدای خود داشته باشد تا مورد قبول مستمعان واقع شود.

5.موضوع بعد لحن مجریست.این مورد بیشتر در بین خانم ها دیده میشود چون آنها در صحبت های محاوره اییشان در روز چند بار از لحن های متفاوتی استفاده میکنند.لحن یک مجری به او برای قرائت متن های ادبی و اشعار کمک میکند و مستمع برای شنیدن این اشعار علاقه نشان میدهد و کاملا  به کل مطلب گوش میدهد.

6. و اما موضوع بعد اشعار و متونی است که توسط مجری برای قرائت استفاده میکند که باید با بیانی ساده و روان باشد که همه متوجه داستان و معانی اشعار بشوند و از اینکه به این شعر گوش میکنند خسته نشوند که این مورد تنها و تنها در اثر کسب تجربه میسر میشود.

7.هفتمین مطلب این است که تسلط مجری بر روی بیان و استفاده از کلمات در هنگام اجراست که باید وزین و زیبا باشد و مواظب باشد که در حرف هایش به کسی توهین نکند تمام موارد را بیان کند و فن بیان خوبی داشته باشد.یک مجری باید سخنور خوبی باشد  وهمه از حرف زدن و استفاده از کلمات او لذت ببرند

8.اما آخرین مورد این است که مجری باید بازیگر خوبی باشد.مجریی که سابقه تئاتر داشته باشد در کارش موفق تر است چون میتواند با حرکات و رفتار خود بیننده را جذب اجرای خود کند و در واقع با مستمع خود بازی فی البداهه ایی داشته باشد تا ببیننده خودش را در متن اجرا حس کند و خسته نشود.

خلاصه این مواردی بود که من به نظرم آمد و خودم نیز سعی میکنم  این موارد را رعایت کنم خدارو شکر و تا کنون هر کجا اجرا داشته ام مورد توجه بینندگان و مردم قرار گرفته است.امروز در منطقه امام شهر یزد همراه با مهدی قانع بازیگر نقش برادر ترمه خانم در سریال ترمه که از شبکه دو سیما پخش میشود اجرا دارم.که امیدوارم مثل دیشب برنامه خوبی بشود.

                                                                       باتشکر از همه آنهایی که به من کمک کردند

                                                                                               حسین وکیلی زارچ

+ نوشته شده در  شنبه یکم آبان ۱۳۸۹ساعت 13:56  توسط عمو خندون-عموکیوان  | 

منابع مورد نیاز در هنگام شرکت در مصاحبه های مجریگری

درجمعه (۲۲/۱۰/۱۳۸۵)} آزمون گويندگي و مجري‌گري برگزار شد.

اين آزمون توسط «معاونت سيماي سازمان صداوسيما» و «اداره‌كل آموزش سازمان صدا‌وسيما» در «دانشگاه شهيد بهشتي تهران» برپا شد.

منابع اين آزمون عبارت بودند از:

۱ـ گويندگي راديو و تلويزيون/ رسول صفايي ـ نشر گلبهار

۲ـ گويندگي و فن بيان در صدا‌و‌سيما/ اكبر منافي ـ نشر دارينوش

۳ـ مباني نگارش رسانه‌اي/ اميد مسعودي ـ نشر خجسته

۴ـ ارتباطات و فرهنگ/ جيمز كري (مريم داداشي) ـ نشر نقطه

۵ـ درباره ادبيات/ جان هوير آپلاچ (احمد ميرعلايي) ـ نشر نشر و پژوهش

۶ـ غلط ننويسيم/ ابوالحسن نجفي ـ نشر مركز نشر دانشگاهي

۷ـ تاريخ هنر ۱ و ۲/ ارنست هانس گامبريج ـ نشر ني

۸ـ اطلاعات جامع هنري/ عرب‌علي شروه ـ نشر شباهنگ فرزين

۹ـ تاريخ ادبيات ايران (۵ جلدي)/ ذبيح‌الله صفا ـ نشر فردوس

۱۰ـ مباني ارتباط جمعي/ محمد دادگران ـ نشر فيروزه

۱۱ـ تاريخ سياسي معاصر ايران/ جلال‌الدين مدني ـ نشر دفتر انتشارات اسلامي

۱۲ـ سيماي فرهنگي ايران/ عباس نامجو ـ نشر عيلام

۱۳ـ عربي نوين/ پرتوي‌زاده 

+ نوشته شده در  شنبه یکم آبان ۱۳۸۹ساعت 13:52  توسط عمو خندون-عموکیوان  | 

تبیان و مطالبی در رشته کار ما!

  • يکشنبه 23/12/1388
  • تاريخ :

    مجری گری، هنر برقراری ارتباط و هماهنگی

    به خاطر در خواست شما، مجموعه ای در مورد نکات قابل توجه مجریان تهیه کردیم با این امید که برای شما هم مفید واقع شود.


    در اجرای بیشتر برنامه های فرهنگی، هنری و... ، شخصی با عنوان «مجری» جهت هماهنگی و پیش بردن روال کار انتخاب می شود و فردی که می بایست گاهی «ناهماهنگی»ها را «هماهنگ» کند فردی که گاه از فشارهای عصبی که در طول اجرای مراسم به او وارد می شود دیگر «مجری» نیست بلکه یک «موجی» است .


    : خانم یا آقای مجری، سخنران نیامده است طوری برنامه های مقدماتی را کش دهید تا سخنران بیاید.


    : مجری محترم سیم بلندگوها قطع شده، میکروفون کار نمی کند یک جوری سر و ته قضیه را هم بیار.


    : مجری محترم، فلانی هم وارد مجلس شده وقتی برایش در نظر بگیر تا سخنرانی کند و...

    دستوراتی که از چپ و راست داده می شود و مجری می ماند و این همه بلاتکلیفی.


    مجری گری ظرافت های خاص خود را دارد: صدای رسا، چهره دوست داشتنی، تبحر در فی البداهه گویی و انتخاب شعر و متن های زیبا برای پرکردن فواصل بین برنامه ها.


    زمانی گوینده و سخنران، قدکوتاهی داشت و مجبور بودند میکروفون را پایین بیاورند مجری توانا با این شعر شرمندگی او را جبران کرد که «تو عمر منی بهر همین کوتاهی» و گاهی جوان یا نوجوانی را برای اجرای برنامه ای دعوت می کنند ظرافت کار مجری این جاست که به محض رسیدنش به جایگاه ،متن کوتاه یا شعری را بخواند تا دلهره و اضطراب او را از بین ببرد و ...

    شعر یا متن آغازین برای شروع برنامه ها نیز  بسیار تأثیرگذار است و باید متناسب با جو برنامه و موضوع آن انتخاب شود تا تأثیر خوبی بر ادامه برنامه داشته باشد.


    تنظیم: بخش تربیتی مدرسه اینترنتی تبیان


  • + نوشته شده در  شنبه یکم آبان ۱۳۸۹ساعت 13:49  توسط عمو خندون-عموکیوان  | 

    15 نکته برای ابراز شخصیت گوینده



     شخصيت گوينده هنر او مي­باشد که از عواطف، احساسات و آموخته­هاي وي سرچشمه مي­گيرد. شخصيت گوينده عبارت از ترکيب شخصيت غريزي و شخصيت هنري اوست.

    يعني آنچه را که فراگرفته با خصوصيات جسمي و غريزي خود تطبيق دهد و با در هم آميختن آنها شخصيت جديدي به وجود مي­آورد که شخصيت گوينده است .

       گويندگان و اجرا کنندگان خبر در تمام دنيا محبوبترين گويندگان هستند، علت آن هم هنر خاص گويندگان خبر در کارشان است.

     چون برعکس گويندگان ديگر برنامه­ها، گوينده خبر نمي­تواند در اجراي متن اعمال سليقه نمايد و بايد با هنر و قدرت گويندگي و شخصيت خودش اين نقطه ضعف را جبران کند.

       يک گوينده براي ابراز شخصيت خود به 4 نکته اساسي بايد  توجه کند:

       الف – طبيعي بودن: اگر شخصي، ديگري را الگوي خود قرار دهد، هنر گويندگي، تقليدي و  بي ارزش مي­باشد.

       ب – شادابي و سرزندگي: البته اين چيزي نيست که بتوان آن را به گوينده تزريق کرد.

       ج – صميميت : نبايد فراموش کرد که صميمي بودن با خودماني و مهربان بودن فرق دارد، خودماني حرف زدن با شنونده و نشان دادن خصوصيات بي جا، شنونده را بيزار مي­کند.

    د – قابليت انعطاف صدا : گوينده بايد صفات و مشخصات را فقط از راه گوش به شنونده القاء کند و اين کار ساده­اي نيست .


    لازارسفلد و رابرت مرتن مي­گويد:

       يک فرد خبر پرداز صرفاً ناقل موثر اطلاعات (مانند يک هنرپيشه راديو و تلويزيون ) نيست. بلکه او مورد اطمينان و اعتقاد، به عنوان يک مقام ذيصلاح مي­باشد.

     حتي يک گوينده نمايش سرگرم کننده يا مجري پخش صفحات موسيقي داراي نوعي اعتبار ولو بدون ضمانت مي باشد.

    هر فرد به عنوان گوينده بايد نمايي از تعهد اجتماعي را به نمايش بگذارد و بايد از موقعيت هايي که در روشنگري و يا مغشوش کردن افکار عمومي در دست دارد، آگاه باشد.


    ·        تعهد  اخلاقي :

       رعايت موازين اخلاقي در گويندگي اعتماد دو جانبه ايجاد مي­کند.


    ·        سخنوري و آداب آن :

       مهارتهاي مختلف کلامي، هنرهاي تاثيرگذاري هستند که انسانها را در بيان و عرضه مباحث و مسائل گوناگون شخصي و عمومي و سازماني ياري مي­کنند.

    ·        آداب سخنراني :

      يک سخنران ، براي اينکه در ايراد سخنان خود موفق باشد به اين معني که در شنوندگان و

    بينندگان تاثير بگذارد، مي­بايد ملاحظاتي را مد نظر داشته باشد و آدابي را رعايت کند که عمده ترين آنها به اين قرار است :


    1 – آراستگي ظاهري

    2 – سلامت جسمي

    3 – آرامش رواني

    4 – گستردگي اطلاعات

    5 – بسامي و گشاده رويي

    6 – دوري از اطاله کلام

    7 – معتقد بودن به کلام

    8 – فصاحت و بلاغت

    9 – تسلط بر کلام

    10 – پرهيز از بريده گويي

    11 – خونسردي و تعديل رفتار

    12 – پرهيز از تقليد

    13 – رعايت مکث هاي به موقع

    14 – تناسب صدا : کوتاهي و بلندي صداي سخنران بايد با اوضاع و احوال بحث متناسب باشد.

    15 – انتقال احساس به شنوندگان : سخنران ماهر و مجرب با رعايت جميع جهات و انجام حرکات موزون و موقع شناسي بايد بتوان علايق و احساسات خود را به شنوندگان منتقل کند.

      ايجاد ارتباط بين مخاطبين و رسانه ها بر عهده گويندگان است و پر واضح است که بدون اين ارتباط هيچ هدفي تحقق نمي پذيرد.

    + نوشته شده در  شنبه یکم آبان ۱۳۸۹ساعت 13:45  توسط عمو خندون-عموکیوان  | 

    تکنیکهایی ساده در اجرا يک راه تازه براي حرف زدن گاهي از يک حرف تازه براي گفتن جالب ­تر است


    صداي شما يک آلت موسيقي است که نت ها را يکنواخت نمي­نوازد، بلکه کلمات را با لحني خشن، ملايم يا معمولي و با زير و بمي متفاوت ادا مي­کند که تمام اين خصوصيات در برداشت شنونده از پيام شما نقش اساسي دارد.

    ·         کارشناسان معتقدند 38 درصد از استنباط اوليه از هر عبارت بستگي به نحوه بيان آن دارد. در حقيقت مردم از طرز گفتار ما درباره ما قضاوت مي­کنند. حقايق را بدون پيش داوري و با لحني غير مغرضانه و منصفانه بيان کنيد.

    ·         براي اينکه گفت و گوي شما داراي هدف خاص از پيش تعيين شده و برخوردار از برنامه­اي مدون باشد و بتوانيد نتايج آنرا پيش بيني کنيد، بايد قبل از آغاز سخن در يکي دو جمله مقصود کلي گفت و گو را بيان کنيد. به اين ترتيب براي گفتگوي خود چارچوب مشخص قائل شده­ايد.

    ·         شنونده انگيزه مي خواهد: براي اينکه مخاطب به سخنان شما با علاقه گوش دهد بايد احساس کند که سخنانتان حامل اطلاعات و پيشنهادات مفيد و سودمند است.

    شناخت مخاطب و اوضاع و احوال او ياريتان مي­کند تا چارچوب گفتاري خود را به نحوي تعيين کنيد که براي او جالب توجه باشد و به شنيدن تشويق شود.

    ·         کلمات در پيامي که به ديگري منتقل مي­کنيد تأثير فراوان دارد. بنابراين از به کاربردن کلمات بر حسب عادت و بدون انديشه خودداري کنيد.

    ·         مطلب را مختصر و مفيد بيان کنيد تا مخاطبين شوق شنيدن را از دست ندهند. تحقيقات نشان مي دهد که آدمي تنها قادر است 3 تا 5 نکته را در آن واحد به ذهن بسپارد.

    ·         دستور ندهيد بلکه تقاضا کنيد. وقتي چيزي را تقاضا مي­کنيد. رفتارتان بر اساس احترام متقابل شکل مي­گيرد.

    ·         براي القاي کلام خود با استفاده از کلمات، تصاويري را در ذهن مخاطبين ترسيم و رنگ آميزي کنيد. براي اين منظور مي توانيد از کلمات بهره بگيريد و ساير حواس را نيز برانگيزيد و صداها و يا احساسات ديگر را در افراد تداعي کنيد و از مثالهاي زنده و گويا بهره گيريد.

    ·         مهارت در ايجاد رابطه مناسب با ديگران بر توانايي­ها و اعتماد به نفس ما مي­افزايد، استعداد و دست آوردهايمان را مي­نماياند و احترام و قدرداني ديگران را جلب مي­کند.

    ·         اگر مي خواهيد تعاملات خود را به نحو احسن سازماندهي کنيد لازم است پيامهاي موجود در شکل، محتوا و  رابطه را مد نظر قرار دهيد. بايد محتواي گفته­ها و نحوه دريافت پيام­ها را بدانيد.

    ·         يکي از بارزترين شيوه­هاي نفوذ کلام، شناخت سيستم روحي افراد و تقليد از آن است.

     استفاده از نام افراد تأثير شگرفي در حسن رابطه دارد.

    ·         استفاده از عبارتي نظير: ما فکر مي­کنيم و ما تصور مي­کنيم به جز مواردي که شخص به عنوان سخنگوي رسمي يک گروه حرف مي­زند نشان دهنده ضعف و سستي در سخن است ارتباط و گفتگو را بايد با کلماتي نظير من تصور مي­کنم و من فکر مي­کنم انجام داد
    + نوشته شده در  شنبه یکم آبان ۱۳۸۹ساعت 13:44  توسط عمو خندون-عموکیوان  | 

    گوینده و صدایش و کارهایی که باید انجام بدهد یا ندهد

     کسانی که به طور حرفه ای از صدای خود استفاده می کنند باید زندگی آرام و سالمی داشته باشند . عدم تعادل روحی و شخصیت گوینده بر صدای او  اثر منفی می گذارد. لذا موارد زیر  برای حفظ سلامت جسمی و روحی توصیه می شود:

    -      حفظ سلامت و ورزش منظم و کنترل وزن .

    -       در محل هایی که پر از  گرد و غبار هستند حضور نداشته باشید .

    -      پوشش کافی بدن به ویژه پیشانی و گلو در سرما از موارد بسیار مهم به شمار می رود .

    -       هر گونه گرفتگی در  گلو  بیش از 3 روز  را جدی بگیرید و حتما  به دکتر مراجعه کنید.

    -       برای یک گوینده استراحت 8 ساعت در 24 ساعت بسیار لازم است که بهترین زمان شروعش ساعت 11 شب است .   

    -  اگر سابقه مشکلی در دستگاه گوارش خود دارید غذا را با حجم کمتر و وعده های بیشتر مصرف کنید .

    -       تا نیم ساعت بعد از خوردن غذا نوشیدنی استفاده نکنید .

    -       رعایت بهداشت دهان و دندان از ملزومات کار یک گوینده است.

    -       حداقل سالانه دو بار به متخصص گوش و حلق و بینی مراجعه نمایید .

    -       قبل از اجرای برنامه، پرخوری نکنید زیرا پربودن معده روی تنفس صحیح (دیافراگمی) اثر منفی می گذارد.

    -       تمرینات رهایی بخش یا ریلکسیشن را در برنامه ی روزانه یا هفتگی خود قرار دهید .

    + نوشته شده در  شنبه یکم آبان ۱۳۸۹ساعت 13:42  توسط عمو خندون-عموکیوان  | 

    مطالب جدیدتر
    مطالب قدیمی‌تر